Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Je stapt dapper door het leven’

Negen Maanden
Negen maanden lang
mag ik jou bij mij dragen
zonder dat ik je kan zien
of even aan je vragen
ben je een jongen
of een meisje
ben je groot
of ben je klein
is het niet wat smal daarbinnen
of zeg je nee hoor
ik heb het fijn
ik zou nog veel meer willen vragen
maar ik moet wachten
tot jij besluit
nu is het mooi genoeg geweest
vandaag kom ik eruit

Voor mijn meissie
16 maanden ben je alweer
't houden van groeit.... steeds meer
je bent en blijft mijn poppedijn
net zolang als jij dat wilt zijn

nog even en je
bent niet meer alleen
een broertje of zusje, waar gaat dat heen
aandacht verdelen.... 't is even wennen
maar jij laat je vast niet kennen

lieve, mooie, kleine meid van mij
mama is trots op jou zo naast mijn zij
het enige wat ik je nog zeggen wou
is dat ik heel erg veel van jou hou

kusje, mama

— ingezonden door Josha van Kapel

Klein wordt groot
Eens was je klein en zo dichtbij
ik wist niet wie je was, een hij of een zij
Toch voelde ik me zo ontzettend blij
met jou van binnen, dicht bij mij
Toen kwam de dag dat ik je zag
voor 't eerst, 't leek wel of je voelde
dat ik je moeder was
Je kleine knuistjes sloot je om mijn vinger
heen
't was alsof de zon die avond in mijn kamer
verscheen
Jaren zijn er nu verstreken
je bent niet klein gebleven
Je wordt nu al een flinke jongeman
waarop ik als moeder fier zijn kan

— Micheline

Kom maar kindje
Kom maar kindje
jouw handje in die van mij
in mij begon jouw leven
en samen verder leven wij

Kom maar kindje
lang jouw hobbelige levenspad
Over bergen en door dalen
soms zwaar, maar samen redden we dat

Toe maar kindje
trek je hand voorzichtig terug
Probeer je eigen stapjes te doen
al is het wankel en niet zo vlug

Ga maar kindje
weet dat ik van je hou
heb je het moeilijk en heb je me nodig
pak dan mijn hand, dan help ik jou

— ingezonden door Nicole Buné