Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Je stapt dapper door het leven’

Vader zijn
een gevoel van groot en sterk
na een dag zonder je kindje
vlucht je naar huis van je werk

Je houdt hem in je armen
en herkend zoveel van jezelf
je kunt niet anders
dan hem met jouw liefde warmen

Als hij slaapt
blijf je naar hem kijken
en je kunt wel bezwijken
als jij
wanneer je hem in zijn bedje legt
nog eens uitgebreid gaapt

— J.R.M. ter Haar

Je moeder, je vader
Samen in één klas
Gek op elkaar geworden
Zoals het voorbestemd was

Een aantal jaren later
Werden wij verblijd
Met ons eerste kindje
Een mooie kleine meid

Dat ben jij dus, Jessie
Nog mooier dan verwacht
Net als een prinsesje
Dat naar een ieder lacht

Al onze liefde krijg je
Kind, wees maar niet bang
We blijven van je houden
Ons hele leven lang

— Jermain Zadelberg

Ik hou jouw beide handjes in mijn ene grote hand
en dwaal met mijn gedachten naar een heel ver toekomstland

Nu nog zijn die kleine handjes hulpeloos en teer
later zullen zij veranderen, zijn dan niet zo stuurloos meer

Als ons dochtertje later groot is, hoe zullen dan die handjes zijn?
Worden zij dan tot een zegen, voor veel mensen groot en klein?

Zullen zij dan zachte handen zijn door iedereen bemind?
Zullen zij, als nu de mijne, eens koesteren een eigen kind?

Ach, ik moet nu nog niet denken aan hoe het later gaat
Als zij altijd maar die handjes door haar hartje leiden laat

— Ingezonden door José vd Leemput

O wat fijn om klein te zijn
Klein verdrietje, grote pret
En als je moe bent lekker naar bed
Toch word je groter elke dag
Steeds meer dingen die je moet en mag
Vallen en opstaan, zo zal het gaan
Het geluk moet je zoeken
Als je het vindt, pak het aan!