Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Toekomst’
Toekomst
Lieve kleine ukkepuk
Pamperwaggelkontje
Brabbeltaaltje in 't pruimenmondje
Hobbelend over 't gras
Op je korte beentjes
Met daaronder miniteentjes
Eén voor één er aangezet
Heerlijk miniatuurtje
hoe je ons steeds vertedert
Lief klein ventje, groot geluk
Jij bent en blijft ons meesterstuk!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Groter Groeien
Het gebeurt niet meer zo vaak
en je bent nog maar heel klein
Maar ja, je hebt het elke dag
zo druk met groter zijn
Soms zou ik je vast willen houden
blijf eens hier, je gaat zo snel
Natuurlijk, je wilt alles ontdekken
dat begrijp ik dan ook wel
Maar het gebeurt niet meer zo vaak
dat jij rustig bij me ligt
Ik kijk naar je blozende koppie
langzaam vallen je ogen dicht
Toch praat ik je altijd moed in
hoor, de wereld roept je: Kom!
En al kijk ik vaak terug
jij draait je alweer om
Mag ik, kleintje
een weekje denken
of een maand
of een jaar
dat iemand het leven schenken
twee mensen voor eeuwig verbindt met elkaar?
Dan zal ik, kleintje
na een jaar of twee
je hand loslaten
als het veilig is
je bij de oppas laten
als het nodig is
Dan zal ik, kleintje
na een jaar of vier
de kleuterklas vastberaden verlaten
en je aan je tranen overlaten
zo zal ik je leren zelf te leven
je niet te bezitten
maar ruimte te geven
— ingezonden door Henriette van den Berg
Voor mijn meissie
16 maanden ben je alweer
't houden van groeit.... steeds meer
je bent en blijft mijn poppedijn
net zolang als jij dat wilt zijn
nog even en je
bent niet meer alleen
een broertje of zusje, waar gaat dat heen
aandacht verdelen.... 't is even wennen
maar jij laat je vast niet kennen
lieve, mooie, kleine meid van mij
mama is trots op jou zo naast mijn zij
het enige wat ik je nog zeggen wou
is dat ik heel erg veel van jou hou
kusje, mama
— ingezonden door Josha van Kapel
Bijna vloog je als een vlinder
liefelijk over een prachtig veld
landde je op een mooie bloem
met de zon, die jou een mooi verhaal verteld
Bijna moest ik je zoeken
tussen de sterren, hoog aan de lucht
moest ik je zoeken, als een ster
die schittert in een zucht
Bijna was je een engel
mooi zwevend op een wolk
zacht zingend en spelend
kijkend naar beneden, naar het gewone volk
En dit alles is onbeschrijfelijk mooi
maar lieve Lucas, wat ben ik blij
je bent hier toch als een gewoon mens
als mijn zoon, bij mij....
— Monique Versteegh