Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Toekomst’

Groter Groeien
Het gebeurt niet meer zo vaak
en je bent nog maar heel klein
Maar ja, je hebt het elke dag
zo druk met groter zijn

Soms zou ik je vast willen houden
blijf eens hier, je gaat zo snel
Natuurlijk, je wilt alles ontdekken
dat begrijp ik dan ook wel

Maar het gebeurt niet meer zo vaak
dat jij rustig bij me ligt
Ik kijk naar je blozende koppie
langzaam vallen je ogen dicht

Toch praat ik je altijd moed in
hoor, de wereld roept je: Kom!
En al kijk ik vaak terug
jij draait je alweer om

Groot zijn de krokodillentranen
op twee bolle wangen
Heb je verdriet? Of een enge droom gevangen?
Nu zijn je problemen nog klein
Maar als ze groter worden
zal ik er altijd voor je zijn

Dag Zoon
Dag kleine zon
een lach zo stralend
ogen als sterren
en blauw als de lucht
Dag kleine zoon

Drie jaar, hij zit daar al zoveel uren
daar in de zandbak in de zon
ik wou dat ik dat zelf nog kon
zo spelen, wat een avonturen...

Het kind maakt grappige figuren
maar ook een huis met een balkon
een taart, een poort, het pentagon
en machtige sculpturen

Het kind heeft tussen stukken hout
zichzelf een heerlijk land gebouwd
met goede zin en lekker zand

Ik ga erbij verdorie! Want.....
naar zandbakwet is welbeschouwd
in deze zandbak niemand oud

— ingezonden door Germaine van Gils