koffertje
Als je ooit een keer op reis gaat
of je gaat een keer logeren
zeg waar laat je dan je speelgoed
je pyjama en je kleren?
Alles in een plastic tasje
is natuurlijk maar zo-zo
daarom krijg je vanuit Spanje
nu een koffertje cadeau
— Marianne Busser & Ron Schröder
Ieder popje wil een moeder
ach, dat weet toch iedereen
maar dit kleine lieve popje
nee, die had er nog niet één
Daarom zocht de Sint in Spanje
naar een lieve poppenvrouw
en je raadt het al natuurlijk
Sint die dacht meteen aan jou
— Marianne Busser & Ron Schröder
De Sint zat diep te denken,
wat geef je zo'n kanjer dit jaar?
Het paard wist wel een antwoord:
'Gewoon iets liefs — dat is toch klaar?'
De Sint is streng dit jaar:
pepernoten op rantsoen.
Maar voor jou maakt hij een uitzondering —
jij mag er twee handen vol in doen.
Het paard moest even hijgen
bij het slepen van dit pak.
Wat erin zit, mag je raden:
iets moois — en met gemak.
De stoomboot had vertraging,
de pakjes stonden in de rij.
Maar dit cadeautje glipte voor:
speciaal voor jou — dus wees maar blij!
Sint keek in zijn grote boek
en vond jouw naam meteen:
'Dit jaar weer flink je best gedaan!'
Dus: dit pakje — voor jou alleen.
Door de schoorsteen? Echt niet meer,
die is al jaren dichtgemaakt.
Dus kwam dit pakje door de brievenbus —
modern, maar net zo goed geraakt.
Er stonden wortels in de schoen,
het paard heeft goed gegeten.
Als dank ligt hier een pakje klaar:
de Sint zou jou nooit vergeten.
Lieve Sint, hier is mijn lijstje,
het is dit jaar niet zo lang:
alleen gezelligheid en pepernoten —
en pakjesavond urenlang.
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
De Sint kocht chocoladeletters,
voor iedereen zijn eigen initiaal.
Maar onderweg kreeg hij wat trek...
vandaar een halve — grapje: hier, helemaal.
Wekenlang geknutseld, geplakt en gezweet,
kranten en behangplaksel overal.
En dan zegt de ontvanger doodleuk:
'Leuk hoor... wat ís het eigenlijk allemaal?'
Daarom dit jaar geen surprise
maar een gedicht met dit cadeau:
het plakwerk is de Sint bespaard gebleven
en jij krijgt tóch je mooie show.
De Sint klom op het dak vannacht,
op zoek naar een schoorsteen — maar nee:
overal zonnepanelen en een warmtepomp,
de moderne tijd zit hem niet mee.
Gelukkig is de Sint flexibel:
hij belde deze keer gewoon aan.
Dus hier: je pakje, warm bezorgd —
met de tijd mee, heel spontaan.
De Sint had jouw verlanglijstje
heel goed opgeborgen — te goed dus.
Het lag onder een stapel pakpapier,
tussen de mijters en een oude wensenbus.
Dus moest hij zelf iets kiezen,
en dat vond hij best een klus.
Is het niks? Dan geldt als altijd:
het gaat om de gedachte — plus een dikke pakjeskus.
De Sint keek in zijn boek en zuchtte:
'Iedereen was zoet dit jaar.
Niemand stout, niemand ondeugend —
wat is dat saai, zeg. Echt waar.'
Toen kwam hij bij jouw bladzijde
en glimlachte tevreden en breed:
'Kijk, deze hier verdient wat extra's —
iemand die het leven leuker maakt. Ik weet wat ik weet.'