Overlijdensgedichtje: ‘Voor jou ging het sterven niet ineens’

Er is een boom geveld
Met lange, grijze lokken
Hij zuchtte ruisend als een kind
Terwijl hij viel, nog vol zomerwind

— M. Vasalis

Met pijn in ons hart
moeten we je laten gaan
Onze lieve, zeer gewaardeerde vriend
Door alle verdriet heen
denken we met plezier aan jou
want de herinneringen laten ons lachen
We zijn dankbaar voor de dierbare tijd
die we met jou mochten doorbrengen
Je kunt gaan
maar je bent nooit weg!

— Monique Baan

Er dansten
sterretjes
in je ogen

er was een glimlach
om je mond

ik merkte niets
van het duister
dat je overviel

van de pijn
waartegen je vocht
en nooit opgaf

en dan
een punt,
gedaan

de sterren
in je ogen
hebben je
naar de hemel
laten gaan

Toen het hart het hoofd vertrouwde
was er berusting en uiteindelijk vrede

— ingezonden door Mildred van Dun