Overlijdensgedichtje: ‘Met pijn in ons hart’
Met pijn in ons hart
moeten we je laten gaan
Onze lieve, zeer gewaardeerde vriend
Door alle verdriet heen
denken we met plezier aan jou
want de herinneringen laten ons lachen
We zijn dankbaar voor de dierbare tijd
die we met jou mochten doorbrengen
Je kunt gaan
maar je bent nooit weg!
— Monique Baan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Rust nu maar uit
Je bent bevrijd uit je lijden
Maar ach, wat is het zwaar
Van jou te moeten scheiden
Bezige handen en een sterke wil
vielen na een bewogen leven stil
Vanmorgen werd ik wakker
in een wereld zonder Jen
Een wereld zie ik eigenlijk niet ken
Een wereld waarvan
ik wist
dat hij zou komen
Ook al had je nog zoveel dromen
We hebben allemaal
gezien
hoe je hebt gevochten
Je weet dat ook WIJ Kreng, Kruiper en Sluimer
niet mochten
Je hebt het verschrikkelijk zwaar gehad
En toch heb je steeds feller gestreden
Je wilde het niet weten en knokte door
Daar bewonder ik je voor
Meisje, je bent zo sterk geweest
Je hebt gevochten als een beest
We hebben zaterdag allemaal naast je bed
gestaan
En daar moesten we je laten gaan
Vanmorgen was het even slikken
Ik werd wakker in een wereld
die ik eigenlijk niet ken
Wakker, in een wereld zonder Jen
— Emily de Ruiter
De lege plek doet pijn
maar het is goed te ervaren
dat vrienden er gewoon zijn
toen ze werkelijk nodig waren
— ingezonden door Gerarda Willems