Overlijdensgedichtje: ‘Waarom zijn er zoveel vragen’

Je kwam...... je zag
Met die kleine oogjes...die lach
Je bent klaar...... je mag gaan
Met in die kleine oogjes... een traan

— Béla

Lieve oma
Alleen op de wereld is niemand
Al ben je soms eenzaam en koud
Ook als je het niet ziet is er altijd iemand
Die stiekempjes toch van je houdt

Soms zijn woorden overbodig
en is zwijgzaamheid gepast
aanwezig zijn is niet nodig
want wat je lief hebt houd je vast

Ik heb je lief, al ben je niet meer hier en ben ik niet meer bij jou
want wat je mij hebt gegeven in een onderbroken leven, beschermt mij tegen
de allerergste kou
Wat jij hier achterliet is meer dan een gedicht:
een zomeravond in het riet bij 't allerlaatste licht
Ik heb je lief, ik ken je naam
en zal je nooit vergeten
Ik vond dat jij dit hier ver vandaan
toch eventjes moest weten

— Rienk Ratsma