Overlijdensgedichtje: ‘Waarom zijn er zoveel vragen’

Daar staat de ronde regenboog
zo trots, zo koninklijk en hoog
Hij buigt om heel de aarde heen
die is opeens niet meer alleen
Maar in een grote arm gevangen
met al haar zorg, al haar verlangen
En alle mensen blijven staan
en zien de mooie hemel staan
En alle mensen denken even
hoe goed het is te mogen leven

God die mij heeft gegeven
verstand en moed en kracht
om te werken en te leven
zegt nu: het is volbracht

I dreamt "death" came the other night
and heaven's gate stood open wide
With kindly grace an angel came
and ushered me inside
and there to my astonishment
stood folks I'd known on earth
some I'd labelled as unfit
or little worth
Indignant words arose to my lips
but never were set free
for every face
showed stunned surprise
no one expected me...

— ingezonden door Mariëlle Thorissen

Herfst
Het laatste blad viel van de tak
Er zal geen nieuw meer groeien
De tak sterft af, net als het blad
En nimmer zal hij meer bloeien