Ik wil de dromen van bergen dromen
en zingen in een juichend vogellied
Ik wil vergeten al mijn grauw verdriet
en eindelijk weer de stille rust verwerven
een kind van God te zijn - en anders niet
Overlijdensgedichten
Een immense collectie overlijdens gedichten voor wanneer er iemand is overleden in uw directe omgeving, of verder weg van u. Gedachten-gedichten.nl heeft ook de meest uiteenlopende korte overlijdens gedichtjes voor U uiteengezet voor het verlies van dierbaren, vanuit het perspectief van ouder, grootouder, kind, kleindkind, neef(je), nicht(je), oom, tante, vriend, vriendin, collega, kennis, ..... Lieve woorden vervat in overlijdensgedichten kunnen soms tot troost zijn voor U of de nabestaanden. - Ter nagedachtenis aan de mensen die van ons zijn heengegaan | namens de redactie -
Zoek je een kort gedicht voor op een rouwkaart? Bekijk de korte overlijdensgedichten. Voor het zwaarste verlies zijn er aparte gedichten bij het overlijden van een kind.
Ik wou nog van alles aan je vragen
ik wou nog van alles van je weten
mama, waar ben je nou?
De รฉรฉn zegt: "jongen alles went"
de ander zegt dat je in de hemel bent
ik weet het niet, maar in ieder geval
weet ik dat ik je nooit vergeten zal
Mama, waar ben je nou?
Mama, ik hou van jou!
Blijf geloven in een toekomst
ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
die jouw wereld ook kan zijn
Blijf geloven in het leven
in je denken en je doen
Blijf geloven in oprechtheid
en in normen en fatsoen
Blijf geloven in de vrede
en een simpel kort gebed
Blijf geloven in de mens
die zich voor jou heeft ingezet
Blijf geloven in het wonder
dat jouw angsten overwint
Blijf geloven in de onschuld
en in de glimlach van een kind
Blijf geloven dat een ander
ook voor jou wat over heeft
Blijf geloven in de liefde
alle dagen dat je leeft
Blijf geloven in de waarde
en het doel van je bestaan
Blijf geloven dat de mensen
eenmaal samen zullen gaan
Mijn allerliefste vrouw, onze mama, mijn
jongste kind
door ons allen zeer bemind
Jouw gezin, je dierbaarste bezit, vredig bijeen
dit hield je op de been
Jouw gastvrijheid en unieke warmte, bij
iedereen bekend
daarmee heb je vele harten verwend
Jouw hobby tot kunst verheven
waardoor je alle moeilijkheden de baas bent
gebleven
Rust zacht in de nieuwe wereld die jij gaat
betreden
wij zullen je nooit vergeten!
Sta niet bij mijn graf en huil
daar slaap ik niet, hou me niet schuil
ik ben te horen in de wind
ik ben de glimlach van een kind
ik ben het zonlicht door het glas
ik ben de regen op het gras
wanneer het donker is, en nacht
ben ik de stilte, en de kracht
ik ben een vogel in zijn vlucht
ik ben de ster aan de ochtendlucht
sta niet bij mijn graf en ween...
daar ben ik niet... ik ging niet heen
Er is een boom geveld
Met lange, grijze lokken
Hij zuchtte ruisend als een kind
Terwijl hij viel, nog vol zomerwind
— M. Vasalis
De Heer heeft vol liefde Zijn armen geopend
en heeft je geroepen: Kind, nu is het tijd
voor wat je gelovend, volhardend en hopend
zo graag wou ontvangen: de kroon na de strijd
Kom binnen, je plaats is bereid en Ik wacht
nu mag je ontwaken uit het zwart van de nacht
En Hij die vol liefde Zijn kind heeft ontvangen
kent ons verdriet, ons gemis, onze pijn
Hij troost ons en zegt: Ik zal blijven verlangen
tot al Mijn geliefden bij Mij zullen zijn
het duurt niet zo lang meer dan vier Ik het
feest
met wie tot het einde toe trouw zijn geweest!
— Nel Benschop
Ik droomde eens en zie
Ik liep aan 't strand bij lage tij
Ik was daar niet alleen
want ook onze Lieve Heer liep aan mijn zij
Wij liepen samen 't leven door
en liepen in 't zand
Een spoor van stappen, twee aan twee
Onze Lieve Heer liep aan mijn hand
Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop
De tijden van geluk en vreugd
van groot verdriet en hoop
Maar, als ik het spoor goed bekeek
zag ik langs heel de baan
daar waar 't juist 't moeilijkst was
maar รฉรฉn paar stappen staan
Ik zei toen: Lieve Heer, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had
Juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op 't zwaarste deel van 't pad
Onze Lieve Heer keek mij toen vol liefde aan
en antwoordde op mijn vragen:
Mijn lieve kind, juist toen 't moeilijk was
toen heb ik jou gedragen
Wanneer ik morgen doodga
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
misschien alleen door het aan te kijken
Vertel het aan de
huizen van steen
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had
Maar zeg het aan geen mens
ze zouden je niet geloven
ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou...
— Hans Andreus
Waarom, waarom nou uitgerekend jij
Zonder woorden, zonder afscheid,
zomaar ineens voorbij
In de bloei van je leven ben je van ons weggegaan
Woorden schieten te kort
we hebben zoveel nog niet gedaan
De dood kwam als een dief in de nacht
en heeft niet op de geboorte van je kleinkinderen gewacht
Wat had ik jou graag opa zien worden, maar
nee
De dood kon niet wachten en nam jou gewoon
mee
Zonder pardon, zonder reden, zonder antwoord
Al jouw en onze toekomstdromen compleet
verstoord
Je stond midden in het leven, nog zo vol
vreugde
De geboorte, nieuw leven is waar jij je op
verheugde
Je was nog helemaal niet klaar om weg te gaan
Zoveel dingen blijven ongedaan
Zoveel zinnen, zoveel woorden
Maar het enige wat overblijft is waarom?
Je bent en blijft mijn grote voorbeeld en ik
weet
Jij kijkt daarboven mee
Ik weet dat het nu ook goed met je gaat
Maar liever wil ik dat je nu hier voor me staat
Mij zegt wat ik moet doen en laten
Die dingen zegt waarom ik je soms zo vreselijk
kon haten
Maar nu, en dat is al geruime tijd zo pap
Worden die woorden op waarde geschat
Want dankzij al die woorden ben ik geworden
wie ik ben
En daar ben ik trots op, dat ik nog steeds jouw
dochter ben
Je kleinkinderen die je nooit echt zult zien
Zullen weten dat jij een geweldige opa geweest
zou zijn
En wij zullen zorgen dat je ook daadwerkelijk "beretrots" op
hen kunt zijn
Ik mis je, maar boven alles hou ik van jou
Woorden schieten te kort, had toch nog even
gewacht
Maar het is voorbij
Dag lieve papa, rust maar zacht
— Eileen Oerlemans-Emans
De Heer heeft vol liefde Zijn armen geopend
en heeft je geroepen: Kind, nu is het tijd
voor wat je gelovend, volhardend en hopend
zo graag wou ontvangen: de kroon na de strijd
Kom binnen, je plaats is bereid en Ik wacht
nu mag je ontwaken uit het zwart van de nacht
En Hij Die vol
liefde Zijn kind heeft ontvangen
kent ons verdriet, ons gemis, onze pijn
Hij troost ons en zegt: Ik zal blijven verlangen
tot al Mijn geliefden bij Mij zullen zijn
het duurt niet zo lang meer dan vier Ik het
feest
met wie tot het einde toe trouw zijn geweest!
— Nel Benschop
Waarom hebt U zo lang gewacht
voordat Uw kind bij U mocht komen?
Waarom die lange, lange nacht
van pijn en van benauwde dromen?
Hebt U geen deernis met de mens
die elke dag zijn kracht voelt mind'ren?
Waarom is d'allerlaatste grens
zo ver voor Uw doodzwakker kind'ren?
Mijn vragen stoten op een muur
van het "waarom" van al dit lijden
maar 'k wil U danken voor het uur
dat U mijn vader wou bevrijden
— Nel Benschop
Als je kind sterft
doet leven pijn
en zullen de dagen zwaar zijn
Wat is nu een jaar
op een mensenleven
als je kinds leven
nog geen dag is gegeven
Ons kindje kwam...
Maar zweeg...
Het is zo stil geboren
Nooit zullen wij het horen
Er was een heel teer afscheid
Onze armen zijn zรณ leeg
— Ina Sipkes de Smit
Ik wou nog van alles aan je vragen
ik wou nog van alles van je weten
mama, waar ben je nou?
De รฉรฉn zegt: "jongen alles went"
de ander zegt dat je in de hemel bent
ik weet het niet, maar in ieder geval
weet ik dat ik je nooit vergeten zal
Mama, waar ben je nou?
Mama, ik hou van jou!