Overlijdensgedichtje: ‘Ik wil de dromen van bergen dromen’

Bij jou mocht ik komen
met mijn pijn en mijn verdriet
Jij kon naar mij luisteren
jij veroordeelde mij niet
Jouw troostende woorden
die arm om mij heen
Ik zal jou nooit vergeten
soms voel ik me zo alleen
De pijn, de angst, de onmacht
van binnen doet het nog zo zeer
Dan denk ik terug
aan wat jij hebt gezegd
En dan, dan gaat het wel weer

When we lose someone
close to us
time eventually passes
and life goes on...
but the sadness
still lingers inside us

We want you to know
that we understand
how hard it must be
for you still...
because we still feel
the sadness, too

— ingezonden door San Nevelsteen

Als ik 's avonds slapen ga
Komen veertien engeltjes bij me staan
Twee aan mijn hoofdeind
Twee aan mijn voeteneind
Twee aan mijn linkerzij
Twee aan mijn rechterzij
Twee die mij dekken
Twee die mij wekken
Twee die mij wijzen
Naar het hemels paradijs

Je kwam...... je zag
Met die kleine oogjes...die lach
Je bent klaar...... je mag gaan
Met in die kleine oogjes... een traan

— Béla