Overlijdensgedicht: ‘Ik wou nog van alles aan je vragen’

Dank je wel, geleende schouder
dat ik even leunen mocht
dat ik even klein mocht wezen
dat een hand de mijne zocht

Dank je wel, troost zonder woorden
voor het simpele stille zijn
voor het trachten mee te dragen
van dezelfde zielenpijn

God looked around His garden
and He found an empty place
He then looked down upon this earth
and saw your tired face
He put His arms around you
and lifted you to rest
Gods garden must be beautiful
He always takes the best
He knew that you were suffering
He knew you were in pain
He also knew in Heaven
you would never hurt again
He saw the road was getting rough
and the hill harder to climb
So, He closed your weary eyelids
and whispered "Peace Be Thine"
It broke my heart to lose you
but you didn't go alone
For part of me went with you
the day He called you home
If tears could build a staircase
and memories a lane
I'd walk all the way to heaven
and bring you home again

Onze opa was een opa als geen ander
Altijd stond hij voor je klaar
Gezellig kletsen over van alles en nog wat
Iedereen was graag daar
Een betere opa konden we ons niet wensen
Nu is er een groot verdriet, een groot gemis
Maar hij weet gelukkig ook dat hij
Voor altijd in onze gedachten is

Al die tijd onzichtbaar
diep in mama's schoot
En in een keer was je daar
zo mooi, zo klein... maar dood...
Voor wie jou niet heeft gezien
is het moeilijk te geloven
Slechts zichtbaar voor een enkeling
lief engeltje van boven

— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn