Overlijdensgedicht: ‘Sta niet bij mijn graf en huil’
Sta niet bij mijn graf en huil
daar slaap ik niet, hou me niet schuil
ik ben te horen in de wind
ik ben de glimlach van een kind
ik ben het zonlicht door het glas
ik ben de regen op het gras
wanneer het donker is, en nacht
ben ik de stilte, en de kracht
ik ben een vogel in zijn vlucht
ik ben de ster aan de ochtendlucht
sta niet bij mijn graf en ween...
daar ben ik niet... ik ging niet heen
Meer overlijden & rouw gedichten
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
Die niet te begrijpen zijn
— Ria Schut-Diks
Wanneer je niet meer vechten kunt
Wanneer je niet meer vechten kunt
Wanneer het leven zwaar lijkt om te dragen
Wanneer je staat op 't dode punt
Wanneer je vleugels lijken lam geslagen
Wanneer je uitgeschakeld wordt
Wanneer je staan moet langs de kant van 't
leven
Wanneer je niets hebt dan tekort
Zodat je ook niets hebt om weg te geven
Wanneer je je zó eenzaam voelt
Dat zelfs de liefste je niet kan bereiken
Wanneer Gods zee je overspoelt
Omdat je bent als een eiland zonder dijken
Wanneer je vuur is uitgeblust
Dan is er slechts van één kant hulp te
verwachten
Wie moe is vindt bij Jezus rust
En hem die zwak is geeft Hij nieuwe krachten
Het verdriet om zijn heengaan
Het verdriet om zijn heengaan
kan nooit zo groot zijn
als de vreugde en liefde
die hij ons geschonken heeft
Tranen: ontelbaar
Tranen: ontelbaar
een snotneus: alsmaar
gemis: onbeschrijfbaar
leven: onverklaarbaar
degene die jou mist
dat ben ik maar
— Karin