🕊️Overlijdensgedichten – pagina 66

Weet je wel kleine meid
wat je met me hebt gedaan
in die veel te korte tijd
van jouw aardse bestaan?

Jij hebt mij meer mens gemaakt
ik sta nu dieper in het leven
je hebt me in mijn hart geraakt
je hebt me zoveel moois gegeven!

Sinds het afscheid besef ik pas
dat ondanks de grote pijn
ik dankbaar ben dat jij er was
en dat ik jouw mama mocht zijn!

— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn

Waarom ben jij uit ons leven?
Waarom ben jij weggegleden?
Waarom nou jij
zo zonder reden
We houden je vast in onze gedachten
al zullen we nooit zien hoe je naar ons
lachte....

Lieve Kim

Je zit zo diep bij ons.... binnenin
Jij stond aan je begin
Een sterk meisje, klein en teer
Ons meisje, wat doet het toch zeer
Jij hebt jouw strijd verloren
Je was nog maar net geboren
Zo mooi, zo teder
Zo licht als een veder
Dochter, zusje in dit leven
Maar je bleef toch maar even
We waren allemaal zo blij
En stonden aan jouw zij
Lieve schat, je bent ons ontnomen
Misschien om erger te voorkomen?
Rust zacht, lieve kleine schat
We houden zoveel van je, weet je dat?

Kinderen zijn het licht in je leven
Wouter is ons als stralende ster gegeven
Edward leeft voort in de maneschijn
Daan mocht helaas niet ons zonnetje zijn
Ondanks onze hoop op een wonder
ging ons zonnetje veel te snel weer onder

Daan, het is voor ons een kleine troost, lieve
vent
te weten dat je nu bij je broertje Edward bent

— Claudia C.M. Rodenburg Folkerts

Hij heeft het niet gered
maar zijn indruk is blijvend...

We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!

— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn

Voor Arjen

Je had reeds een plek in ons hart veroverd
de gedachte aan jou had ons al maanden
betoverd
Ons geluk zou weldra compleet zijn
met een mensje erbij, weer zo klein
We zouden met z'n vieren een heerlijk leventje
leiden
is wat we vaak tegen elkaar zeiden
Waarom duurde het zo even?
Waarom mochten we je niet langer onze liefde
geven?
We blijven achter met mooie herinneringen en
vragen
de tijd gaat door, we zullen dit moeten dragen
In onze harten zul je altijd blijven voortleven
al mochten we je bestaan nooit beleven

— Ineke Brouwer

Maar zo kort van je kunnen genieten
Maar zo kort voor je kunnen zorgen
Maar toch heel veel liefde gekregen

Op een plek tussen de bomen
gekoesterd door de zon
liggen morgen witte roosjes
ter herinnering aan leven dat begon

Tims toekomst werd verleden
heel dierbaar en speciaal
gedragen door vriendschap van het heden
vertelt dat Tims korte, maar onuitwisbare
verhaal

Slaap maar
en weet dat je welkom was
we leefden naar het moment
dat jij hier bij ons zou zijn
Voor ons had je al een naam
al negen maanden voor ons een bestaan
helaas mocht jouw leven niet verder gaan

— Van het kaartje van Anne