🕊️Overlijdensgedichten – pagina 66

Hoger dan de blauwe luchten
en de sterretjes van goud
woont de Vader in de hemel
die van alle kind'ren houdt

Nu jij niet meer op deze wereld bent
vraag ik me af hoe het jou vergaat
hoe is het leven in de hemel
ik neem maar aan dat deze bestaat

Kun je daar jezelf ontplooien
ben je daar gelukkig en vrij
heb je vrienden en vriendinnetjes
ben je daar nu ook zo blij?

Wij die achterblijven
zoeken een oplossing voor die vraag
konden we je maar eens opzoeken
o, wat willen we dat graag

Zo kostbaar
is het ongeboren kind
Als een schat
koester je het jonge leven
Ontroostbaar ben je
als het niet van de dood wint
Je had het zo graag alles willen geven

Ons kind
hij blijft met ons leven
Ons kind
hij is met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag verhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet

Ons kind
hij wordt niet vergeten
Ons kind
is in een ander weten
In de hemel mag hij wonen
daar waar geen pijn kan komen
Ons kind
is in het licht, is vrij

Wanneer we 's avonds slapen gaan
wacht ons het sterrenland
de hemelpoort gaat open
en alle kinderen lopen
langs manestralen naar de ster
die is dan niet meer ver

We houden van je meisje

De liefde die je als ouder in een mensenleven
zou willen geven
Weggestopt in dat ene moment
Die ene aanraking, die ene knuffel
We houden van je meisje en zullen je nooit
vergeten

Er is een lief engeltje
Hoog boven ons hoofd
We zullen hem niet vergeten
Dat hebben we beloofd

Een wolk van een kindje
is ons gegeven
maar als een wolkje
ook stilletjes uit ons leven
weggedreven

Met liefde ontvangen
Met verdriet weer afgestaan...

De baby's waar ik nu mee speel
die wonen in een luchtkasteel
het is heel hoog
het is heel ver
tussen zon en avondster
nog verder dan de regenboog
de wolkenlift bracht mij omhoog

Ons liefste hart is weggegaan
Het heeft ons heel veel leed gedaan
Haar kansje was zo vreselijk klein
Oh Tiffany, je was zo fijn
Zo mooi van binnen en van buiten
Je had nooit moeite je te uiten
Je sprak met mensen en met dieren
Je had altijd wat om te vieren
Altijd wat om gelukkig te zijn
Oh Tiffany, je was zo fijn

Bijna 7 maanden waren wij met z'n drieën bij
elkaar
maar een andere weg lag voor jou klaar
Op zondag 28 juni zou je weer lekker gaan
slapen
maar daar mocht je niet meer uit ontwaken
Je bent zo onverwacht en snel van ons
heengegaan
maar in onze gedachten blijf je altijd bovenaan

Gevochten als een tijger
Sterk als een beer
Je kwam er bovenop
Telkens weer
Maar het werd een oneerlijke strijd
Je hebt er voor geknokt
We zijn trots op je meid

Het is bijna ondraaglijk
wanneer zoveel verwachting
zo plotseling omslaat
in zoveel verdriet

— van het kaartje van Tije

Al voor je geboorte was je dood
nog veilig geborgen in je moeders schoot
Bijna de volle tijd had je volbracht
maar tevergeefs hebben we op je gewacht
We hadden zoveel voor met je prille leven
en je nog zoveel liefde willen geven
Het mocht niet zo zijn, waarom zullen we nooit
weten
we kende je nog niet, maar zullen je nooit
vergeten
Eerst bracht je geluk, nu een vreselijke pijn
maar we houden van je en je zult altijd in onze
gedachten zijn