Overlijdensgedicht: ‘Door een onzichtbare draad’
Door een onzichtbare draad
blijf ik steeds aan jou verbonden
Ik heb van jou steun en liefde ondervonden
Het is voor niemand dan ook de vraag
dat ik je nog steeds op handen draag
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Achter je ligt een leven van werken en plicht
en juist dat bepaalde in alles jouw gezicht
Flink was jij je hele leven
moedig ben je tot het einde gebleven
Flink wil je nu dat wij zullen zijn
maar afscheid nemen doet ons zo'n pijn
Een engeltje kwam in ons midden
Wij kregen het even te leen
En om in de hemel te bidden
Ging 't engeltje weer van ons heen
— ingezonden door Silvana van Beek
Een pas ontloken bloem die al geurt naar
persoonlijkheid
en plotseling wordt deze bloem ruw weggeplukt
Een lege plek... tranen van verdriet
wat hadden we jou graag zien open bloeien
Nu volg jij je weg, aan ons zicht onttrokken
een weg naar het licht!
Als het leven lijden geworden is
De kans op beter worden hier niet is
Dan zal ik naar een plek toegaan
Waar ziekte en pijn niet meer bestaan