Overlijdensgedicht: ‘Door een onzichtbare draad’

Ongewild en onverwacht
niemand had dit gedacht
's morgen vroeg van huis
's avonds niet meer thuis

Dag lieve mama
Vergeten zal ik je nooit
Je bent veel te lief om zomaar te vergeten
En dat ik je missen zal zul je wel weten
Misschien dat ik je ooit weer zal ontmoeten
Jij gaat nu op reis en ik zal je groeten
Het doet mij verdriet dat jij nu moet gaan
Ik wens dat je op nieuw zult bestaan
In dromenland waar wij ooit weer samen
komen
En waar mensen nooit meer dood hoeven gaan

Voor Moeder

Het loslaten van de aarde
het loslaten van hen die U lief heeft
het laten gaan, van alles
alles op deze aarde
dat is moeilijk, dat is pijn
pijn om te gaan
pijn om er niet meer te zijn

Lieve Nienke

Als een zonnestraal ben je bij ons gekomen
Als een zonnestraal hebben we van je genoten
Als een zonnestraal ben je bij ons geweest
Als een wolk voor de zon ben je bij ons
weggegaan
Als een zonnestraal zal je altijd voor ons
blijven schijnen