Overlijdensgedichtje: ‘Ze was zo flink’
Ze was zo flink, maar soms wel bang
Ze leed geduldig, maar het duurde zo lang
Eindelijk vielen vredig haar ogen dicht
Verlost van alle lijden, mocht ze naar het Licht
Meer overlijdensgedichten
Mijn leven was nog lang niet af
Mijn leven was nog lang niet af
te horen dat ik kanker had
was dan ook een zware slag
Maar ondanks mijn geknok
en steun van iedereen
kreeg ik te horen
je gaat spoedig heen
Niet de dood maakte me bang
maar m'n allerliefste achterlaten...
Oma, hoe was het toen
Beste Oma
Oma, hoe was het toen
nu is er niets meer aan
u bent er niet
en dat doet ons allen veel verdriet
— ingezonden door Fam. Best
Genoten heb ik van je humor
Genoten heb ik van je humor
Gekoesterd heb ik me aan je warmte
Bewonderd heb ik je om je vechtlust
Dag lieve kanjer...
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten
— Silvana van Beek
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht