Overlijdensgedichtje: ‘Ze was zo flink’
Ze was zo flink, maar soms wel bang
Ze leed geduldig, maar het duurde zo lang
Eindelijk vielen vredig haar ogen dicht
Verlost van alle lijden, mocht ze naar het Licht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Aan het begin van de avond
hield hij op met z'n bestaan
met z'n vrouw en kinderen om hem heen
is hij heengegaan
Wat we hadden willen zeggen
is niet meer gezegd
zachtjes heeft hij z'n
vermoeide lichaam neergelegd
Helaas was er geen tijd meer om te praten
op die zondag heeft hij ons verlaten
alles waarvoor hij in z'n leven vocht
we hopen dat hij zal vinden wat hij zocht
Elk definitief afscheid doet pijn
't is of een draad wordt doorgesneden
waarmee je vast zat aan 't heden
waardoor je deel van een geheel mocht zijn
Er zijn tranen die niet gedroogd willen worden
Er is verdriet dat niet gedeeld kan worden
Er is een lege plek die niet gevuld kan worden
Ik hou van jullie
maar ik ben zo moe
ik ga naar de sterretjes toe