Overlijdensgedichtje: ‘Ze was zo flink’
Ze was zo flink, maar soms wel bang
Ze leed geduldig, maar het duurde zo lang
Eindelijk vielen vredig haar ogen dicht
Verlost van alle lijden, mocht ze naar het Licht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Op snelle vleugels vloog je heen
Veel te jong, veel te vroeg
Herinneringen blijven
Ons hart is leeg...
Maar ook vol
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Bevoorrecht waren wij
om met jou het leven te mogen delen
De herinnering aan jouw goedheid en liefde
kan onze huidige wond helen
May the roads rise to meet you
May the sun shine warm upon your face
May the rain fall soft upon your land
and until we meet again
may God hold you
in the palm of His hand
— ingezonden door Ingrid
Zij was voor ons "La Mama"
Onze haven, onze toevlucht, onze kracht
Ze is niet weg, ze blijft in wat we zien en voelen
Voortleven in ons bestaan
— ingezonden door Karin