Overlijdensgedichtje: ‘Ze was zo flink’

Ik heb vannacht een ster uitgezocht
voor mijn opa die moest gaan
Een ster voor iemand zó bijzonder
dat hij eigenlijk alleen moest staan
Nu kijk ik naar de sterren
en huil ik naar de maan
Dan straalt daar weer die éne ster
dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan

Na alle fijne jaren die wij met je mochten
delen
nam God je bij de hand
hij heeft geluisterd naar je gebeden
je stap voor stap geleid naar het Beloofde Land
En naast de droefheid die we moeten dragen
is er het weten: God heeft je bevrijd
hij gaf ons niet het antwoord op ons vragen
maar schonk ons uitzicht op Zijn eeuwigheid

Plots ben je weg, je voelde het komen
Dit is jouw weg die je hebt genomen
We wilden je nog zoveel vragen
Je laatste tijd nog op handen dragen
Ook al zijn wij er nog niet voor klaar
Papa, het is goed, rust nu maar

Waar jij nu bent
daar vind je geen dingen
je bent in het land
van gedachten en dromen
waar engelen
vredesliedjes zingen
die mensen op aarde
nog niet kunnen horen
maar jij bent nu al
voor vrede geboren