Overlijdensgedichtje: ‘Haar strijd is over en ook haar pijn’

Lieve oma
Te klein, ben ik om te begrijpen
Te klein, ben ik om te weten
Te klein, ben ik om je te verliezen
Groot ben ik om van je te houden

Het is iets waar je liever niet aan wil denken
Je denkt steeds: mij overkomt dat niet
Maar eens komt het ook bij mij
Want niemand heeft 't eeuwige leven
Maar als het kon
dan zou ik het je geven
Want ik wil altijd bij jou zijn
Ach, misschien leven we
wel samen verder in de hemel
We zien wel als het zo ver is
maar ik weet wel
dat ik je atlijd mis...

De taal is gesproken
je wens uitgekomen
het afscheid genomen
klaar om te gaan
Jouw wens respecteren
spreekt zo voor zich!
maar dit verlies accepteren
zal de tijd moeten leren...
Met pijn in mijn hart
laat ik je nu gaan
maar weet allerliefste
je blijft voortbestaan!
Vrouw van de wereld
van 't leven genoten
jouw tijd is gekomen
het boek mag gesloten...

'n man, we zien elkaar weer
'n vader, het verdriet doet zo zeer
'n opa, we vergeten u niet meer