Overlijdensgedichtje: ‘Haar strijd is over en ook haar pijn’

Een leven vol van arbeid
van liefde en verdriet
ik ging u hier verlaten
treur om mijn heengaan niet
Ik ging niet naar de kerk
geloofde wel in God
heb gepoogd hier goed te leven
zeker naar Zijn grootst gebod
Het is naastenliefde
denk daar in Gods naam aan
zij die dit eerlijk geven
kunnen rustig sterven gaan

Een jaar van vallen en opstaan
Een jaar van hard en stil verdriet
Een jaar van weten wat pijn is
Een jaar van eeuwig gemis

Op een plek tussen de bomen
gekoesterd door de zon
liggen morgen witte roosjes
ter herinnering aan leven dat begon

Tims toekomst werd verleden
heel dierbaar en speciaal
gedragen door vriendschap van het heden
vertelt dat Tims korte, maar onuitwisbare
verhaal

Jij
zo verwacht
zo welkom
in ons midden
bij ons die weten
van leven
en af moeten geven
van vreugde en verdriet

Jij
bent een nieuwe lente
na een lange winter
in ons bestaan