Overlijdensgedicht: ‘Mama, Geruisloos loop je met me mee’
Mama, Geruisloos loop je met me mee
mijn schaduw deelt zich steeds in twee
je hand stuurt teder mijn gebaar
zo omarmen wij elkaar
Je glimlach prikkelt als ik praat
je ogen kleuren mijn gelaat
ik word je steeds opnieuw gewaar
zo verwarmen wij elkaar
Zo heerlijk in elkaar verward
zo machtig slaat ons dubbel hart
je staat ook nu weer naast me klaar
zo bewaren wij elkaar
— ingezonden door Roxan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
's Morgens reed hij weg...
bruisend vol leven
's Avonds bleef hij weg...
geruisloos de dood in gedreven
Op het kruispunt op de weg
op een kruispunt in het leven
Een vader is vaak
een rots in de branding
altijd sterk, altijd paraat
daarom is het best moeilijk
dat hij ons voorgoed verlaat
Eens uit moeders schoot geboren
nu heb je opeens je kind verloren
De klok lijkt even stil te staan
het heden wil niet meer verder gaan
Leeg in je hoofd en lam in je benen
in een roes de uitvaart regelen, afscheid
nemen
Het enige wat je nog voor je kind kan doen
is een lief gebaar of een laatste zoen
Dit hoofdstuk is veel te vroeg afgesloten
hopelijk heb je van de tijd samen wel genoten
Je verleden samen is misschien even zoek
later koester je het als een dierbaar boek
— Claudia C.M. Rodenburg-Folkerts
Lieve Miquel
Je was al in ons hart
En in onze dromen
We hadden zoveel plannen
Voor als jij zou komen
Maar toch werd je ons ontnomen
Maar in ons hart blijf je altijd wonen