Overlijdensgedicht: ‘Mama, Geruisloos loop je met me mee’
Mama, Geruisloos loop je met me mee
mijn schaduw deelt zich steeds in twee
je hand stuurt teder mijn gebaar
zo omarmen wij elkaar
Je glimlach prikkelt als ik praat
je ogen kleuren mijn gelaat
ik word je steeds opnieuw gewaar
zo verwarmen wij elkaar
Zo heerlijk in elkaar verward
zo machtig slaat ons dubbel hart
je staat ook nu weer naast me klaar
zo bewaren wij elkaar
— ingezonden door Roxan
Meer overlijden & rouw gedichten
Daar alleen kan liefde wonen
Daar alleen kan liefde wonen
daar alleen is 't leven goed
waar men stil en ongedwongen
alles voor elkander doet
Zwijgzaam, stil en zonder vragen
Zwijgzaam, stil en zonder vragen
wilde hij zijn ziekte dragen
hij vocht met al zijn levenskracht
voor elke nieuwe dag en nacht
zo is hij langzaam, moegestreden
uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd
uit zijn lijden nu bevrijd
Wij willen je de rust gunnen
Wij willen je de rust gunnen
al is vol droefheid ons hart
Jouw lijden zien, je niet kunnen helpen
dat was onze grootste smart
— Jeanette Wijnants-Dammer
Pijn en verdriet
Pijn en verdriet
ik had je zoveel willen geven
ik had zoveel om voor te leven
het mocht niet zo zijn
ik moest je laten gaan
waarom? is de vraag
ik wilde je zo graag
ik moet verder
maar hoe doe je dat
zoveel pijn en verdriet
achter blijvend met niets
het leven gaat door
is wat ik hoor
maar waarom voel ik dat niet zo
alles staat voor mij stil
dit is niet wat ik wil