Overlijdensgedicht: ‘Op jouw rustplaats in de regen’
Op jouw rustplaats in de regen
houd ik mijn tranen niet meer tegen
De pijn kan ik niet meer aan
de kracht is op, ik laat me gaan
Ik sta te huilen aan jouw graf
de mooie jaren die je gaf
kunnen mij de troost niet geven
nodig, om zonder jou verder te leven
Voor jouw broer en zussen moet ik sterk zijn
in mijn strijd tegen de pijn....
Meer overlijdensgedichten
De taal is gesproken
De taal is gesproken
je wens uitgekomen
het afscheid genomen
klaar om te gaan
Jouw wens respecteren
spreekt zo voor zich!
maar dit verlies accepteren
zal de tijd moeten leren...
Met pijn in mijn hart
laat ik je nu gaan
maar weet allerliefste
je blijft voortbestaan!
Vrouw van de wereld
van 't leven genoten
jouw tijd is gekomen
het boek mag gesloten...
Je hield van het leven
Je hield van het leven
ondeugd je grootste deugd
je levenslust eindeloos
Dag klein ventje van 0 jaar
Dag klein ventje van 0 jaar
voor dit waren wij lang niet klaar
Jij moest leven
knuffels geven
en nu ben jij niet meer daar
Jij moest spelen
leren delen
en nog meer van het leven leven
Dag ventje klein
nee, geen zonneschijn
maar regen op ons gezicht
zijn de tranen van dit gedicht
Een reisje in een luchtballon
dag lieve Mitchel, tot achter de zon
Zo klein op deze wereld
Zo klein op deze wereld
waarom ben je er niet meer
Zo kleine mijn lieve....
ons hart doet nu zo zeer
Gegeven en ontnomen
waar leven eens begon
Ik wou dat ik mocht vragen
en iemand antwoorden kon
Nu ben je een kleine ster
aan de grote hemel bij nachte
Niet meer in ons leven
maar nimmer uit onze gedachten...
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht