Overlijdensgedicht: ‘Op jouw rustplaats in de regen’
Op jouw rustplaats in de regen
houd ik mijn tranen niet meer tegen
De pijn kan ik niet meer aan
de kracht is op, ik laat me gaan
Ik sta te huilen aan jouw graf
de mooie jaren die je gaf
kunnen mij de troost niet geven
nodig, om zonder jou verder te leven
Voor jouw broer en zussen moet ik sterk zijn
in mijn strijd tegen de pijn....
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik wou nog van alles aan je vragen
ik wou nog van alles van je weten
mama, waar ben je nou?
De één zegt: "jongen alles went"
de ander zegt dat je in de hemel bent
ik weet het niet, maar in ieder geval
weet ik dat ik je nooit vergeten zal
Mama, waar ben je nou?
Mama, ik hou van jou!
Dag lieve mama
Vergeten zal ik je nooit
Je bent veel te lief om zomaar te vergeten
En dat ik je missen zal zul je wel weten
Misschien dat ik je ooit weer zal ontmoeten
Jij gaat nu op reis en ik zal je groeten
Het doet mij verdriet dat jij nu moet gaan
Ik wens dat je op nieuw zult bestaan
In dromenland waar wij ooit weer samen
komen
En waar mensen nooit meer dood hoeven gaan
En alles is voorbij als de wind
een ademtocht in ijle lucht
of witte zwanen in snelle vlucht
Maar je blijft Tom, ons lief kind
en in ons hart is er zonneschijn
omdat we 27 jaar je ouders mochten zijn...
— Liliane Beernaert-Desmidt
De baby's waar ik nu mee speel
die wonen in een luchtkasteel
het is heel hoog
het is heel ver
tussen zon en avondster
nog verder dan de regenboog
de wolkenlift bracht mij omhoog