Overlijdensgedicht: ‘Zwaar werden de dagen’

Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je weent
om wat je vreugde schonk

Je leerde mij ieder moment van geluk bewust
te leven
Je had het nooit te druk om liefde te krijgen of
te geven
Een simpel woord, een vriendelijk gebaar
Zo stond jij altijd voor een ieder klaar
Volkomen onverwacht ben je gegaan
Nu leef je verder in mijn hart voortaan

Een pas ontloken bloem die al geurt naar
persoonlijkheid
en plotseling wordt deze bloem ruw weggeplukt
Een lege plek... tranen van verdriet
wat hadden we jou graag zien open bloeien
Nu volg jij je weg, aan ons zicht onttrokken
een weg naar het licht!

Zachtjes is uit onze handen weggegleden
kleine Annick
als een bloem, verwelkt in de herfst
Nu rest ons alleen nog herinnering
aan 17 mooie maanden
en gebed tot God
om sterkte in ons groot verdriet