Direct naar de inhoud

Overlijdensgedichtje: ‘Onvoorstelbaar hoe jij je ziekte droeg’

Onvoorstelbaar hoe jij je ziekte droeg
nooit klaagde en nooit vroeg
Toch nam deze strijd je volledig in beslag
en namen wij afscheid van je, elke dag
Tot onze spijt kwam er geen wonder
moeder, bedankt... voor ons blijf je heel
bijzonder

Meer overlijdensgedichten

Daar alleen kan liefde wonen

Daar alleen kan liefde wonen
daar alleen is 't leven goed
waar men stil en ongedwongen
alles voor elkander doet

Bekijk

Als de mist verschijnt

Als de mist verschijnt
en de zon verdwijnt
wordt het wazig in je hoofd
het leven van vreugde beroofd
dán zal de dood een verlossing zijn
met veel verdriet...
maar... zonder pijn

Bekijk

Jouw handjes hebben nooit gespeeld

Jouw handjes hebben nooit gespeeld
je voetjes nooit gelopen
Je hebt je ook nog nooit verveeld
nooit op de toekomst hoeven hopen
Je stemmetje heeft nooit geklonken
zelfs je hartje heeft nooit hoeven bonken
Je oogjes keken ons nooit aan
want...
Je bent van ons heengegaan

Bekijk

Je had al een plekje in ons hart veroverd

Je had al een plekje in ons hart veroverd
de gedachten aan jou had ons al maanden
betoverd
Waarom mocht jij, lieve Jordy, niet met ons
leven
het is hard en verdrietig om je af te moeten
geven
Je zult altijd in onze gedachten zijn
heel mooi, lief en o zo ontzettend klein
Slaap zacht, lieve zoon
Ik sluit mijn ogen en leg mijn handen op mijn
buik
en bedenk leven daar waar nu leegte is
Ik kan bijna voelen hoe het zou zijn
en probeer te vergeten dat ik het zo mis
Een verlangen naar iets dat ik nooit heb gehad
een warmte van binnen, kwetsbaar en pril
Ik open mijn ogen en voel het verdriet
dat ik klaar ben voor iets dat mijn lichaam niet
wil

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Overlijden
  • Je moeder
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten