Overlijdensgedicht: ‘Soms heel ver weg, soms heel dichtbij’

Samen plezier, samen op reis
samen een éénheid, samen eigenwijs
samen kwaad en samen goed
samen verdriet en samen weer moed
nu verder zonder hem, dat doet pijn
te weten nooit meer samen te zijn

Boven de sterren verdwijnt eens het duister
Daar wordt eens alles ontraadseld, onthuld
Daar zal het lijden des harten eens zwichten
Daar wordt de vreugde eens blijvend vervuld

Een jaar, waar is het gebleven
Zonder jou is het zo moeilijk om verder te
leven
Ineens verdween je achter de horizon, uit het
zicht
Lieve Bert, je bent voor altijd in mijn hart, altijd bij me, heel dicht

Je was zo
dichtbij
ik kon je
grijpen
maar je vloog
terug
weg naar
hier en nergens
Ik blijf op
je wachten
tot de dag dat je
terugkeert!