Overlijdensgedicht: ‘Je wilde liever bij ons blijven’
Je wilde liever bij ons blijven
maar de dood was veel te sterk
Je kon de pijn niet meer verdrijven
ondanks al jouw werk
Je hebt geploeterd en gestreden
zoals geen mens ooit strijden wou
Ben niet droef, maar wees tevreden
je bent weer samen met je vrouw
We hebben steeds van jou gehouden
in jouw leven lag de kracht
Waarop wij steeds ons leven bouwden
lieve opa, rust maar zacht
— Hermien Lok
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
You stood resigned
in a garden of snow
under a black sky
the moon and stars
far away
Then
you had to leave
May your soul rest
may your heart heal
may you feel free
at last
May love find you
in your new garden
wherever
that may be
Geef mij wanneer de dag is dat ik afreis
niet uw donkere rouw
maar de glimlach van drie witte rozen
dat ik glimlach in hun morgendauw
Al die lange, lange jaren
bracht jij bloemen voor mij mee:
rozen, tulpen en narcissen
af en toe een orchidee
Je wist: ik vond dat altijd
zo fleurig in de kamer staan
en regelmatig, elke week haast
kwam jij met nieuwe bloemen aan
Nu koop ik zelf die bloemen
en kijk ik in de kamer rond
besef ik dat 'k niet vaak genoeg
gezegd heb hoe bijzonder ik dat vond
Dank je wel voor al die bloemen
dank je voor die kleurenpracht
Ik hoop dat al die mooie bloemen
de pijn om jou wat meer verzacht
— Tilly Hendriks
Dit is niet het einde, maar een nieuw begin
Want ergens in de hemel, hier heel ver
vandaan
zal vanavond een nieuwe ster staan
Deze zal stralen van Holland tot Perth
deze zal zo stralen dat de hele hemel straalt
Kijkt u ook eens naar boven deze nacht
misschien ziet u dan haar stralen
misschien voelt u wel haar kracht
Dit is niet het einde, maar een nieuw begin.....
— ingezonden door Mariska Schouten