Overlijdensgedicht: ‘Je wilde liever bij ons blijven’
Je wilde liever bij ons blijven
maar de dood was veel te sterk
Je kon de pijn niet meer verdrijven
ondanks al jouw werk
Je hebt geploeterd en gestreden
zoals geen mens ooit strijden wou
Ben niet droef, maar wees tevreden
je bent weer samen met je vrouw
We hebben steeds van jou gehouden
in jouw leven lag de kracht
Waarop wij steeds ons leven bouwden
lieve opa, rust maar zacht
— Hermien Lok
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Dapper heeft hij gevochten
moedig ging hij heen
zijn liefde laat hij achter
hij is niet alleen
Wil je mij
bij het leven
wat aandacht geven
Dáár wil ik je
graag zien en
ontmoeten misschien
en och
die laatste keer
hoeft voor mij dan niet meer
We hielden innig van je
echtheid en waarheid
mens zonder franje
Ondanks alles
op zo'n verlies nooit voorbereid
Haar stoel is leeg
Haar stem is stil
Gesloten ogen: eindelijk rust
We hebben haar voor het laatst gekust
Zo is het goed
God looked around His garden
and He found an empty place
He then looked down upon this earth
and saw your tired face
He put His arms around you
and lifted you to rest
Gods garden must be beautiful
He always takes the best
He knew that you were suffering
He knew you were in pain
He also knew in Heaven
you would never hurt again
He saw the road was getting rough
and the hill harder to climb
So, He closed your weary eyelids
and whispered "Peace Be Thine"
It broke my heart to lose you
but you didn't go alone
For part of me went with you
the day He called you home
If tears could build a staircase
and memories a lane
I'd walk all the way to heaven
and bring you home again