Overlijdensgedicht: ‘Zoals in alle nachten’

Jouw liefde was mijn liefde
Je hart was ook een deel van mij
Je strijd was ook de mijne
Jouw vreugde die van mij
Je pijn bracht mij in tranen
Je strijd deed mij ook zeer
Zo waren wij met de maanden
Een eenheid meer en meer

Er gaat geen dag voorbij
dat ik niet denk aan jou
gescheiden van mijn lief
van degene van wie ik hou

's nachts lig ik alleen
en probeer ik te dromen
van die hele fijne dag
dat we weer bij elkaar komen

Ik tel af
want eens komt de dag
dat ik je weer
in mijn armen sluiten mag

Het hoort bij het leven
dat we allen moeten gaan
't is goed om af en toe heel even
daarbij eens stil te staan!

Geen uren en geen dagen
genoeg om te verstaan:
het hoort bij het leven
om steeds weer door te gaan

— Jan Coghe

Een seconde van dit mensenleven
opgenomen worden uit het dal
in de sterrenwereld ingeweven
zich bewogen voelen in 't heelal

— Willem Brandt