Overlijdensgedicht: ‘Zoals in alle nachten’
Zoals in alle nachten
wanneer ik naar jou verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
Zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes voor me uit
er is niemand die me troosten kan of in z'n
armen sluit
Zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
Zoals in alle nachten
put ik steeds meer kracht
uit de herinnering aan jou
die het leven lachen zag
— ingezonden door Elizabeth
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je had een karakter, ongelooflijk sterk
je stelde alles in het werk
om, de tijd die je was gegeven
tot het uiterste te leven
Zo dapper als jij ken ik er geen een
jij gaf jouw stem aan iedereen
om het grote verdriet te dragen
met optimisme, zonder klagen
Ongekend moedig heb je gestreden
ongekend moet je hebben geleden
tot je uitgeput hebt opgegeven
toen duurde je leven maar heel even
Voor je voorgoed je ogen sloot
en zei: "Ik ben niet bang, nu ga ik dood"
Mensen gaan dood
Dat hoort bij het leven
Dat weet klein en groot
Het gebeurt... heel even
Maar wat wij moeten zeggen
Onze ma en oma is dood
En dat herinnert men zich het hele leven
Voor ik was, wat ik nu ben
traag ondanks veel voetjes
Vele ben ik daarvan kwijt
en beweeg me zacht en zoetjes
Een zuchtje wind gelijk muziek
verplaatst mij zonder hinder
Dan zeg ik zachtjes "Dank o Heer"
nu kan ik dansen, ik ben een vlinder
De ene keer laat je een traan van verdriet
De andere keer een traan van blijdschap
Vandaag is het een traan van blijdschap
Omdat jij het levenslicht ziet