Overlijdensgedicht: ‘Zoals in alle nachten’
Zoals in alle nachten
wanneer ik naar jou verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
Zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes voor me uit
er is niemand die me troosten kan of in z'n
armen sluit
Zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
Zoals in alle nachten
put ik steeds meer kracht
uit de herinnering aan jou
die het leven lachen zag
— ingezonden door Elizabeth
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik heb gebeden om een wonder
wel zoveel duizend maal
Het menselijk hopen ging ten onder
en Gods wil staat centraal
Dag lieveling, ga heen in vrede
jij was bereid te gaan
Hij die troost zal bij ons wezen
en naast ons blijven staan
Op een plek tussen de bomen
gekoesterd door de zon
liggen morgen witte roosjes
ter herinnering aan leven dat begon
Tims toekomst werd verleden
heel dierbaar en speciaal
gedragen door vriendschap van het heden
vertelt dat Tims korte, maar onuitwisbare
verhaal
Al heeft hij ons verlaten
hij laat ons niet alleen
Wat wij in hem bezaten
is altijd om ons heen
Daar staat de ronde regenboog
zo trots, zo koninklijk en hoog
Hij buigt om heel de aarde heen
die is opeens niet meer alleen
Maar in een grote arm gevangen
met al haar zorg, al haar verlangen
En alle mensen blijven staan
en zien de mooie hemel staan
En alle mensen denken even
hoe goed het is te mogen leven