Overlijdensgedicht: ‘Als ik ga, moet je niet huilen’
Als ik ga, moet je niet huilen
want echt weg ben ik eigenlijk niet
mijn lichaam is duizend dingen
heb daarom niet zoveel verdriet
ik ben de wind
ik ben de regen
ik ben de zon
het jonge gras
ik ben de sneeuw
en duizend dingen
ik ben weer degene die ik was
En als je wakker wordt, bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht
kijk naar de vlinders en de bloemen
en kijk naar de vogels in hun vlucht
Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet
die duizend dingen zijn mijn leven
dus zie je, echt weg ben ik niet
— ingezonden door Elske
Meer overlijdensgedichten
Hij was allang zichzelf niet meer
Hij was allang zichzelf niet meer
hij kon het niet meer aan
we hoopten, zittend rond zijn bed
dat hij rustig heen zou gaan
En na zijn laatste zucht was het
of hij zichzelf hervond
alsof hij op de drempel
van een ander leven stond
Ik ben even blijven kijken
ben even blijven staan
en voelde iets van een wonder
door de stille kamer gaan
Ze was zo flink
Ze was zo flink, maar soms wel bang
Ze leed geduldig, maar het duurde zo lang
Eindelijk vielen vredig haar ogen dicht
Verlost van alle lijden, mocht ze naar het Licht
Wachtend op een wonder
Wachtend op een wonder
in 'n zomer waarin nog heel veel kon
IJdele hoop
besefte ik louter
waarna de herfst begon
Het stormde in mijn hart
en verdriet vulde al mijn dromen
Steeds opnieuw
de vraag
wanneer zal de winter komen?
Nu heb ik het zo koud
en de lente lijkt voorgoed verleden
Maar, voorbij is ook
jouw pijn
jij hebt genoeg geleden
Als de dood wordt doorgeknipt
Als de dood wordt doorgeknipt
Voel je pas de diepte van verbonden zijn
Als de draad wordt doorgeknipt
Voel je pas de pijn van gewond en alleen te zijn
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht