Overlijdensgedicht: ‘Als ik ga, moet je niet huilen’
Als ik ga, moet je niet huilen
want echt weg ben ik eigenlijk niet
mijn lichaam is duizend dingen
heb daarom niet zoveel verdriet
ik ben de wind
ik ben de regen
ik ben de zon
het jonge gras
ik ben de sneeuw
en duizend dingen
ik ben weer degene die ik was
En als je wakker wordt, bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht
kijk naar de vlinders en de bloemen
en kijk naar de vogels in hun vlucht
Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet
die duizend dingen zijn mijn leven
dus zie je, echt weg ben ik niet
— ingezonden door Elske
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De dag
waarop je moeder sterft
de dag
die al je dagen
van dan af aan
iets grijzer verft
Nooit meer je stem
nooit meer je lach
Alles gaat terug
naar die ene dag
De pijn van binnen
het doet zo'n zeer
Ze zeggen dat het mindert
maar wanneer...
De wind
streelt als jouw hand
zacht langs m'n wang
de bladeren
fluisteren jouw naam
zacht in m'n oor
ondanks de pijn
van het gemis
hoor ik zeggen
ga door, ga door, ga door
Eens waren er voetjes
die schopten
en beentjes die trapten in mij
Eens waren er handjes
die klopten
maar dat is voor altijd voorbij