Overlijdensgedichtje: ‘Zoals je geleefd hebt, zo ben je gegaan’

Ik was vandaag aan 't strand
en voelde je dichtbij
maar ieder uur en iedere dag
raak je verder weg van mij
Je as is allang uitgestrooid
verwaterd in de zee
en al jouw kleine mini-deeltjes
zijn met de warme golfstroom mee
Laat je 't me even weten
wanneer je ergens bent gestrand?
Daar leven we dan samen verder
in dat nieuwe sprookjesland....

— Tilly Hendriks

Als je je man verliest, ben je weduwe
Als je je vrouw verliest, ben je weduwnaar
Als je je ouders verliest, ben je wees
Maar als je je kind verliest
zijn daar geen woorden voor

Nooit meer jij
maar liever dan dat te aanvaarden
droom ik dat je er nog bent
héél dicht bij mij
Nooit meer jij
de dood is onherroepelijk
't besef doet schrijnend pijn
van nooit meer wij

Nooit meer jij
wat overblijft is de herinnering
aan liefde, zo warm en zuiver
tussen jou en mij

Mijn tranen zijn gedroogd
Mijn glimlach is terug
Ik luister weer naar anderen
Ben na maanden minder stug
Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn
Dat kan ik niet veranderen, ook al wil ik vrolijk zijn

— ingezonden door Tamara