Direct naar de inhoud

Overlijdensgedicht: ‘Mijn vader sterft: als ik zijn hand ’

Mijn vader sterft: als ik zijn hand vasthoud
voel ik de botten door zijn huid heen steken
ik zoek naar woorden, maar hij kan niet
spreken
en is bij elke ademtocht benauwd

Dus schud ik kussens en verschik de deken
waar hij met krachteloze hand in klauwt;
ik blijf zijn kind, al word ik eeuwig oud
en blijf als kind eeuwig in gebreke

Wij volgen één voor één hetzelfde pad
en worden met dezelfde maat gemeten;
ik zie mezelf nu bij zijn bed gezeten

Straks is hij weg, en heeft hij nooit geweten
hoe machteloos ik hem heb lief gehad

Meer overlijdensgedichten

Treur niet over mijn dood

Treur niet over mijn dood
maar verblijd je over mijn leven

Bekijk

Iedere dag in mijn gedachten

Iedere dag in mijn gedachten
Stiekem blijf ik op je wachten
Wetend dat je nooit meer terug zal komen
Blijf ik steeds maar van je dromen
Ach, wat iedereen ook zegt
Voor mij ben je er nog altijd echt

Bekijk

Blijde gezangen

Blijde gezangen
moeten vervangen
't lied van rouw en droefenis
leed is geleden
strijd is gestreden
nu de Heer verrezen is

Bekijk

I am in birds that sing

I am in birds that sing
in bees that fly
Don't cry for me
I didn't die

— ingezonden door Suzan Schouten

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Overlijden
  • Je vader
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten