Overlijdensgedicht: ‘Mijn vader sterft: als ik zijn hand ’
Mijn vader sterft: als ik zijn hand vasthoud
voel ik de botten door zijn huid heen steken
ik zoek naar woorden, maar hij kan niet
spreken
en is bij elke ademtocht benauwd
Dus schud ik kussens en verschik de deken
waar hij met krachteloze hand in klauwt;
ik blijf zijn kind, al word ik eeuwig oud
en blijf als kind eeuwig in gebreke
Wij volgen één voor één hetzelfde pad
en worden met dezelfde maat gemeten;
ik zie mezelf nu bij zijn bed gezeten
Straks is hij weg, en heeft hij nooit geweten
hoe machteloos ik hem heb lief gehad
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Met liefde ontvangen
Met verdriet weer afgestaan...
Je hebt een mooi verleden
Je hebt een heerlijk heden
De toekomst lacht je toe
Het genieten zal gaan beginnen
En daar is jouw tijd
Daar komt een voorjaarswind
Wat hebben we samen een mooi verleden
Wat hebben we nu voor heden?
Jouw eeuwige glimlach zal onze toekomst zijn
Kijk nog eens samen met ons in de lentezon
We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn
Er is een sterretje
dat straalt en lacht
dat sterretje ben ik
want op dit goede nieuws
heb ik gewacht
Casper †