Overlijdensgedicht: ‘Daar zijn in 't leven ogenblikken’
Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land
— Leen Rausch
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Blijf geloven in een toekomst
ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
die jouw wereld ook kan zijn
Blijf geloven in het leven
in je denken en je doen
Blijf geloven in oprechtheid
en in normen en fatsoen
Blijf geloven in de vrede
en een simpel kort gebed
Blijf geloven in de mens
die zich voor jou heeft ingezet
Blijf geloven in het wonder
dat jouw angsten overwint
Blijf geloven in de onschuld
en in de glimlach van een kind
Blijf geloven dat een ander
ook voor jou wat over heeft
Blijf geloven in de liefde
alle dagen dat je leeft
Blijf geloven in de waarde
en het doel van je bestaan
Blijf geloven dat de mensen
eenmaal samen zullen gaan
Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwart
van de nacht
Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon
tegen me lacht
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar omdat ik je
zo mis
Ben ik van het feit doordrongen dat daar boven
mij iets is
Ik sluit mijn ogen en beleef een intens moment
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat je dicht
bij me bent
Lachen, huilen en zingen
zijn erg belangrijke dingen
Vergeet ze niet in je leven
want ook het jouwe duurt maar even
Probeer altijd, ook al doet het pijn
met de allerbeste bedoelingen te zijn
Dan zul je pas later ondervinden
dat er veel waren die je beminden
Er is geen einde aan 't laatste begin
Er is alleen een eeuwig nieuw begin
En daar geloof ik in