Overlijdensgedicht: ‘Daar zijn in 't leven ogenblikken’
Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land
— Leen Rausch
Meer overlijdensgedichten
We only part to meet again
We only part to meet again
though mighty boundless waves may sever
remembrance oft shall bring you near
and I will with you go forever
And oft at midnight's silent hour
when brilliant planets shall guide the ocean
your name shall rise to heaven's highest star
and mingle with my soul's devotion
Dan voel ik op mijn lippen
Dan voel ik op mijn lippen
die goedheid als een avondzoen
't is goed in 't eigen hart te kijken
en zó haar ogen toe te doen
Na vijf maanden ongelijke strijd
Na vijf maanden ongelijke strijd
heb jij verloren voor altijd
maar voor ons is één ding zeker
jij verdient de wereldbeker
's Morgens naar het ziekenhuis
Lieve Jesse
's Morgens naar het ziekenhuis vol van geluk
even later de realiteit: je leven is stuk
Zo dichtbij en toch zo ver weg
zo trots op Yvonne en mijn mannen
Lester en ik hadden zo graag met je willen
voetballen
Dag klein "halfie", het ga je goed
Papa
— Jeroen Half
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht