Overlijdensgedicht: ‘Daar zijn in 't leven ogenblikken’
Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land
— Leen Rausch
Meer overlijden & rouw gedichten
Vrije vogel, vlieg maar heen
Vrije vogel, vlieg maar heen
naar je toekomst zonder pijn
Laat maar los je aardse banden
je zult in Gods handen veilig zijn
De zon ging voor haar onder
De zon ging voor haar onder
je hart schreeuwt om een wonder
pijn.... waarom zij
verdriet.... waarom wij
geen antwoord
geen raad na dit verdwijnen
de tijd moet helen
wil de zon weer gaan schijnen
— ingezonden door Sjoukje
Het is bijna ondraaglijk
Het is bijna ondraaglijk
wanneer zoveel verwachting
zo plotseling omslaat
in zoveel verdriet
— van het kaartje van Tije
Wees gerust
Wees gerust
je weet het van tevoren
Blijheid wordt
uit droefenis geboren
En uit het zand
ontspringt de heldere bron
In elke regendruppel
zit een vonkje zon