Overlijdensgedicht: ‘Daar zijn in 't leven ogenblikken’
Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land
— Leen Rausch
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je licht ging uit
je stralen schijnen door
we zijn er door geraakt
en warmen ons nu aan
het schijnsel van je ziel
Mijn voeten gaan vertragen Heer
Ik ben zo moe
Zij zullen enkel dragen Heer
Mij naar U toe
Ik vraag geen aardse schatten meer
Ik dorst naar U
Dit hart zal nimmer rusten Heer
Eer ik rust bij U
Om mama te laten leven
is jouw leven gegeven
Zelfs nu je een broertje hebt gekregen
wordt jouw naam niet verzwegen
Want in onze harten is een plek
en dat blijft voor altijd jouw vaste stek
— ingezonden door Mirjam Xhofleer
De ene keer laat je een traan van verdriet
De andere keer een traan van blijdschap
Vandaag is het een traan van blijdschap
Omdat jij het levenslicht ziet