Overlijdensgedichtje: ‘Nooit meer je stem’

Mijn eigen situatie vergelijk ik met de wind
die je nodig hebt om te zeilen
Je moet zeilen met de wind van vandaag
Die van gisteren helpt me niet meer vooruit
Die van morgen die blijft misschien wel uit
Dus moet ik zeilen met de wind van vandaag

Toneel was z'n leven
z'n leven muziek
muziek z'n kinderen
z'n kinderen, hem uniek
z'n liefde was alles
z'n liefde was blij
ons rest nu z'n denken
en dat blijft ons bij

Ik lig in mijn bed te huilen
en prevel een gebed waarin geen antwoorden
schuilen
Een gebed van machteloosheid en smart
een gebed dat komt uit het diepst van mijn
hart
Een gebed vol met vragen
Vragen, die dag en nacht door mijn hoofd
jagen
maar waar ik nooit een antwoord op zal krijgen

Een herinnering in liefde
is een herinnering voor altijd