Overlijdensgedichtje: ‘Duizend woorden zijn te weinig’
Duizend woorden zijn te weinig
om te zeggen hoe je was
Duizend woorden zijn te weinig
voor de omvang van de wanhoop
toen je lichaam niet genas
Duizend woorden zijn te weinig
voor de grootte van jouw moed
vanaf het begin tot aan je afscheidsgroet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zeven maal om de aarde te gaan
Als het zou moeten op handen en voeten
Zeven maal om die ene te begroeten
Zeven maal over de zeeën gaan
Schraal in de kleren, wat zou het ons deren
Konden uit de dood wij die éne maar keren
Tot het laatst toe wilde je leven
door je sterke wil hiertoe gedreven
Je geest nog op volle kracht
maar over je lichaam had je geen macht
Jullie verdriet, wij kunnen het begrijpen
Jullie verslagenheid, wij voelen het wel aan
Wat wij met woorden daarom proberen uit te
leggen
Is dat wij als vrienden rondom jullie staan
Te leven in het heden
geniet van elke dag
het leven is een wonder
dat je beleven mag
Geluk dat duurt maar even
ongrijpbaar is de tijd
vergeet dus niet te leven
het duurt geen eeuwigheid