Overlijdensgedichtje: ‘Duizend woorden zijn te weinig’
Duizend woorden zijn te weinig
om te zeggen hoe je was
Duizend woorden zijn te weinig
voor de omvang van de wanhoop
toen je lichaam niet genas
Duizend woorden zijn te weinig
voor de grootte van jouw moed
vanaf het begin tot aan je afscheidsgroet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Samen huilen
Samen pijn
Alleen om mensen die er niet meer zijn
Dat is geen reden die samen zijn verdient
Alleen wel het huilen om een vriend...
— Maartje Knippels
Lieve Jaimy
ik heb je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn hart
want daar heb ik je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn tenen
want daar komt het vandaan
en de regenboog
daar wijs ik naar
want zoveel kleuren
heb ik je lief
ik heb je lief
alle zandkorrels
onder mijn voeten
zoveel....
Lieve Jaimy, niet meer bij ons, altijd samen
Zo klein op deze wereld
waarom ben je er niet meer
Zo kleine mijn lieve....
ons hart doet nu zo zeer
Gegeven en ontnomen
waar leven eens begon
Ik wou dat ik mocht vragen
en iemand antwoorden kon
Nu ben je een kleine ster
aan de grote hemel bij nachte
Niet meer in ons leven
maar nimmer uit onze gedachten...
Zo klein, zo kwetsbaar, zo van ons
niet sterk genoeg voor een aards bestaan
Maar wel uit liefde geboren
en in liefde heengegaan