Overlijdensgedichtje: ‘Duizend woorden zijn te weinig’

Waarom ben je nu niet meer in mijn leven
ik had jou nog zoveel willen geven
nu kan ik alleen nog maar dromen
over de dingen die nog hadden kunnen komen
Ik hoor in gedachten nog jouw stem
de stem waar ik zoveel van hield
ik had nog zoveel willen zeggen
zoveel aan jou uit willen leggen
Je zal er nooit meer zijn voor mij
en ja... dat doet zo'n pijn
ik mis je stem, ik mis je lach
nooit zal ik vergeten
hoe lief jij voor mij was

— Ria Schut-Diks

Niet te begrijpen, niet te bevatten
We hebben pas nog fijn gepraat
Het noodlot lijkt niet in te schatten
Wat is het toch snel te laat

— Rolf Captijn

Ik was vandaag aan 't strand
en voelde je dichtbij
maar ieder uur en iedere dag
raak je verder weg van mij
Je as is allang uitgestrooid
verwaterd in de zee
en al jouw kleine mini-deeltjes
zijn met de warme golfstroom mee
Laat je 't me even weten
wanneer je ergens bent gestrand?
Daar leven we dan samen verder
in dat nieuwe sprookjesland....

— Tilly Hendriks

Op een zondag ben jij gekomen
op een zondag ben je bij ons weggegaan
God heeft jou toen weer teruggenomen
omdat je hier niet verder kunt bestaan
Engeltjes moeten in de hemel leven
dicht bij onze lieve Heer
Daarom was jij hier maar even
en zien wij jou later weer