Overlijdensgedicht: ‘Ik hoop dat’

Ons zonnetje in huis
is achter de wolken verdwenen
Maar zijn warmte zullen wij
altijd blijven voelen

Je lot is al bepaald bij het begin van het leven
De ene heeft een lange weg te gaan
bij de ander duurt het maar even
De ene kan het leven aan
de ander kiest om weg te gaan
Rust nu maar even
we zien je wel weer in het volgend leven

Hoog boven mijn hoofd
in de diep zwarte lucht
zie ik allemaal sterren
voor niets op de vlucht
Eén daarvan ben jij
en ik sla overstromend van liefde
een diepe zucht

— Femke Russchenberg

Gods handen spelen in op ieder nieuw begin
Geen ander die ons draagt

— ingezonden door Fam. Van der Klok