Overlijdensgedicht kind: ‘Zo kostbaar’

Ons liefste hart is weggegaan
Het heeft ons heel veel leed gedaan
Haar kansje was zo vreselijk klein
Oh Tiffany, je was zo fijn
Zo mooi van binnen en van buiten
Je had nooit moeite je te uiten
Je sprak met mensen en met dieren
Je had altijd wat om te vieren
Altijd wat om gelukkig te zijn
Oh Tiffany, je was zo fijn

Zo jong en volop in het leven
mocht jij je dromen niet meer beleven
Je humor en de glimlach op je gezicht
blijft voor altijd in ons geheugen gegrift

De moeder kijkt omhoog
naar die grote hemelboog
Zij heeft tranen in haar ogen
denkt aan het kind dat eens in haar heeft
bewogen
en uit haar werd geboren
dat ze nu door de dood heeft verloren
Vraagt zich af waarom het zo moest zijn
het verdriet doet zoveel pijn
Zij hoort de wind die fluistert
en zij luistert
Maar de wind kan haar ook niet helpen
om haar tranen te doen stelpen
Zij voelt alleen maar het gemis
om het kind dat er niet meer is
De moeder wordt nooit meer degene die zij
ooit was
die ging heen met haar kind, zijn as...

Wat hebben wij gewacht
En stil om je gebeden
Nu ben je er, blij verwacht
Is alle pijn verleden