Een kindje / baby overleden gedichtje: ‘Ergens oneindig ver’

Dag kleine schat, dag liefdeskind
door ons al zo verwacht, bemind
zo klein, zo broos en veel te teer
vergeten doen wij jou nooit meer

Je schopjes, je hikjes
heb ik als eerste gevoeld
Maar later waren ze ook
voor je vader bedoeld
Bij de geboorte was je mooier
dan wij ooit hadden durven dromen
Waarom ben je dan vier dagen later
toch weer van ons afgenomen?

Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar een lieve kleine ster
deze zal heel goed weten dat wij nooit
vergeten
Schitter maar lieve ster en straal maar zacht
zoals een mooi sterretje behoort tot de nacht

Vanuit de hemel wil ik laten weten
dat mijn ouders mij nooit zullen vergeten
Daarom vertel ik dankbaar en blij
ik heb er een zusje bij

— ingezonden door Karin Jongmans