Overlijdensgedichtje: ‘Een dag en een nacht’

Te zijn bij wie er niet meer is
heel diep in je gedachten
kan de pijn misschien verzachten
en geeft je sterkte in je gemis

Lieve ma en oma, je was zo dapper
maar het ging niet meer
Je was zo moe en legde je hoofd neer
De lichtjes waar je zo van hield
zijn nu vast altijd om je heen
Je opgewekte karakter zullen we allemaal
missen
want je laat ons nu alleen

Leegte, pijn en 't gemis
het verdriet is het ergste wat er op dat
moment is
Iedereen heb je om je heen
verwerken doe je moederziel alleen
Niemand begrijpt wat 't is
de leegte, pijn en 't gemis

— Karin

Ik zie je voor me
zo ontzettend klein
maar heel mooi
om trots op te zijn
ik mocht je niet leren kennen
ik mocht geen moeder voor je zijn
het doet pijn
de mensen vergeten
ach, ze moesten eens weten
hoe mooi je was
dan begrijpen ze pas
dat ik je niet zo snel gaan laten kan
je nog in mijn hoofd zit elke dag
ze willen er niet over horen
maar je bent echt geboren
je was ons kind
al was je zo klein