Overlijdensgedichtje: ‘Zo vrij zijn als een vlinder’
Zo vrij zijn als een vlinder
vrolijk fladderend in de wind
bewegend zonder enige hinder
en door iedereen bemind
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
God die mij heeft gegeven
verstand en moed en kracht
om te werken en te leven
zegt nu: het is volbracht
Ik droomde eens en zie
Ik liep aan 't strand bij lage tij
Ik was daar niet alleen
want ook onze Lieve Heer liep aan mijn zij
Wij liepen samen 't leven door
en liepen in 't zand
Een spoor van stappen, twee aan twee
Onze Lieve Heer liep aan mijn hand
Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop
De tijden van geluk en vreugd
van groot verdriet en hoop
Maar, als ik het spoor goed bekeek
zag ik langs heel de baan
daar waar 't juist 't moeilijkst was
maar één paar stappen staan
Ik zei toen: Lieve Heer, waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had
Juist toen ik zelf geen uitkomst zag
Op 't zwaarste deel van 't pad
Onze Lieve Heer keek mij toen vol liefde aan
en antwoordde op mijn vragen:
Mijn lieve kind, juist toen 't moeilijk was
toen heb ik jou gedragen
Leven is:
willen houden
en toch los moeten laten
— ingezonden door Katrien
She left
to follow the golden sun
to shine forever
Just look for her in the rainbow
that's where life began