Overlijdensgedichtje: ‘Als het lichaam niet meer wil’
Als het lichaam niet meer wil
en het leven wordt een lijden
kan men dankbaar zijn
dat God het komt bevrijden
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je was als een kaars
vol licht, warmte en gezelligheid
die is nu opgebrand
doch haar uitstraling zal blijven tot in eeuwigheid
Aanwezig in afwezigheid en
daarom nooit verleden tijd
Al vijf lange jaren zonder jou
Waarom moest dit nou gebeuren?
Wij hadden verder met jou willen leven
Mijn kleinste meisje, onze zus
Nooit, nee nooit ben jij uit onze gedachten
Missen doen wij jou steeds meer
Men zegt: verdriet dat slijt
Maar weet men ook wanneer?
De lucht is vol
grijze regenwolken
het is triest om ons heen
alles huilt
We zijn nog even
bij elkaar
voor het laatst
heel bizar maar ook
heel logisch
We gaan op weg
de grijze wolken zijn verdwenen
alles glimlacht voorzichtig
om ons heen
Water, gras,
bomen
om ons heen is alles
natuur
het wijst ons de weg
Jij wordt bevrijd
en wij
wij voelen ons bevrijd
tegelijkertijd
Nog heel even
samen
wel tranen, geen verdriet
bloemen om ons heen
en bloemen in onze handen
We gaan weer
terug
de zon breekt door
alles lacht
het is goed
— Ingrid van Winsen