Overlijdensgedichtje: ‘Leven is balanceren’

In je hart wonen mensen
die daar helemaal thuis zijn
en die daar blijven wonen
ook als ze er niet meer zijn

— ingezonden door Sjoukje

Zo moedig geweest
en nu teruggekeerd naar de
Bron van Licht en Leven

Opa
We vragen aan oma
wanneer kom je terug
Ze zegt dan, je bent
bij de engeltjes
hoog in de lucht
Zwaai maar naar boven
zodat hij jullie ziet
Dag lieve opa
wij vergeten je niet

Als de weg die je moet gaan
Vol bergen en ravijnen lijkt
En je gewoon niet meer weet
Waar je veilig kunt gaan staan
Dan wordt die weg soms afgesneden
En omgeleid naar groene weiden
Waar je tot in de eeuwigheid
Wordt omringd door rust en vrede

— Claudia Gelissen