Overlijdensgedichtje: ‘Leven is balanceren’

Als er na de dood een leven is
dan zal de dood fantastisch zijn
vrij van tranen, vrij van pijn
een weerzien met hen die ik zo mis

Een jaar, waar is het gebleven
Zonder jou is het zo moeilijk om verder te
leven
Ineens verdween je achter de horizon, uit het
zicht
Lieve Bert, je bent voor altijd in mijn hart, altijd bij me, heel dicht

Haar lichaam is verstild
nu zijzelf is weggegaan
ja het is werkelijk
Het leven is terug geweken in stilte voor de
vloed
De overvloed van leven die zachtjes aan komt
wellen
en de geliefde mee draagt naar zeeën van
genade
een oceaan van vrede, van leven gevend water
dat door de schepping heen stroomt en alle
mensen meevoert van
allerdiepste diepten tot in het grote ZIJN
Daar zal zij gaan leven, voorgoed geliefd
- geborgen
- en in het volle licht
Ze zal nu alles weten, zien hoe we met elkaar zijn
verbonden
tot in de kleinste vezels en
zinvol blijkt het leven, ja
zinvol, zelfs na de dood
NU kan ze met haar liefde ons allemaal omvatten
haar grenzen weggevallen, alles achter zich gelaten
IS ZE NU LEVENSGROOT

— ingezonden door Lianne

Als een vlinder heb je geleefd
prachtig en geliefd
door je kinderen en kleinkinderen
getrouwd met een lieve vrouw
en toen was je ineens weg
onze harten gegriefd

Nu vallen onze tranen
als een regen uit ons hart
want zonder jou lieve Opa
wordt het voor ons allemaal
toch wel een beetje hard

Ons vlindertje is uitgevlogen
naar een prachtig land
waar wij samen allemaal na dit leven
zullen lopen, hand in hand

Opa, ik zeg u nu gedag
maar ooit zie ik u weer
onthoud dat ik veel van u hou
en kijk alle dagen
vol liefde op ons neer

— ingezonden door Githa