Overlijdensgedichtje: ‘Ik heb een steen verlegd in een rivier’
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
— Bram Vermeulen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Jij
zonder gezicht
weet wat ik voel
Jij
zonder stem
hoort wat ik bedoel
De letters komen uit het niets
ze menen het
ze zeggen me iets
De brieven
vol begrip
en medeleven
zomaar
van iemand
uit een hart gegeven
Zonder jouw ogen te zien
weet ik dat daar tranen staan
samen verder
samen er doorheen gaan
Mensen
zonder stem
zonder gezicht
de letters
de woorden
die de pijn
iets verlicht
Wat moeder zei dat blijf ik horen
want zij gaf mij ontzettend veel!
Ik heb mijn moeder niet verloren
zij is en blijft van mij een deel
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat
want overal kom ik haar tegen
in wat ik doe of wat ik laat
Als ik ooit dood zal zijn
en jij mij missen zou
zomaar op een regendag
luister dan naar het lied van de regen
bij het fluiten van de wind
volmaakte harmonie en tijdloos bovenal
sluit je ogen dan
en weet dat ik bij je ben
Voor mij ben je niet weg
Voor mij ben je niet dood
Want als ik in de spiegel kijk
Dan zie ik jou en dat houdt me groot