Overlijdensgedicht: ‘Wachtend op een wonder’
Wachtend op een wonder
in 'n zomer waarin nog heel veel kon
IJdele hoop
besefte ik louter
waarna de herfst begon
Het stormde in mijn hart
en verdriet vulde al mijn dromen
Steeds opnieuw
de vraag
wanneer zal de winter komen?
Nu heb ik het zo koud
en de lente lijkt voorgoed verleden
Maar, voorbij is ook
jouw pijn
jij hebt genoeg geleden
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De treurwilg laat zijn takken hangen
ik mijn hoofd...
Hij verliest zijn kleurrijke bladeren
ik mijn tranen...
We hebben veel gemeen
de treurwilg en ik...
Hij treurt uit gewoonte
en ik uit verdriet...
Leven is balanceren
balanceren op de lijn
die rust in Gods hand
In licht of duisternis
geschreven of gesproken
wat liefde was
dat is en blijft onafgebroken
Bij dag en nacht, bij zacht of luid
zoals de dichters schrijven
de zon gaat onder
maar niet uit
Zo zal je altijd bij ons blijven
Als de lichten van de mensen uitgaan
En het lawaai van de wereld stil valt
Dan komen de sterren en hoor je weer de stilte