Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Toen ik vanaf een wolk’

Een kindje zo klein en teer
zo is het er en zo niet meer
Het was nog zo ontzettend klein
en had er nog lang niet mogen zijn

Maar bedenk ik je stil verdriet
vergeten zal je het niet:
want in zijn allerlaatste vlucht
vloog het tot in de blauwe avondlucht
om als een sterretje heel klein
voor altijd bij je te zijn

— ingezonden door Jolanda

Jij mijn kind....
Jij mijn kind
door mij bemind
werd weggebracht
nog voor je het daglicht zag
Jij mijn kind
toen nog zo dichtbij
nu zover weg
maar wie weet waar?
Jij mijn kind
dat nooit zal weten
wat jij voor mij ooit hebt betekend
wat ze je hebben aangedaan
Jij mijn kind
dat ik heb gedragen
zal ik nimmer wederzien
zal ik nimmer kunnen beminnen

— ingezonden door Olivia

Voor Chiara Ann

Chiara, je bent nog niet geboren
en toch zijn we je al verloren
maar niet in onze gedachten
we denken aan je dagen en nachten
en één ding moet je weten
we zullen je nooit meer vergeten
je bent nu als ons Engeltje aan het zweven
maar blijft voor eeuwig in onze harten leven

— Bert, ingezonden door Anja Bosch

Negen maanden opnieuw beleven
Met heel veel vreugde, maar ook met pijn
Jij hebt ons een nieuwe toekomst gegeven
We zijn dolgelukkig dat je eindelijk bij ons
mag zijn