Overlijdensgedichtje: ‘Laat me even’

Aan het einde van een leven van werken en
zorgen
zich in alle tijd bij God wetende geborgen
Viel het licht weg en werd zorgen wachten
onrustig, bezorgd, met afnemende krachten
Tot het eind heeft hij steeds aan ons gedacht
zo heeft hij zijn leven in liefde en zorgen
volbracht

Als de lichten van de mensen uitgaan
En het lawaai van de wereld stil valt
Dan komen de sterren en hoor je weer de stilte

Dag lieve oma
Ik hou van u
U hield van mij
De tijd die we samen hadden
Ging veel te snel voorbij

Het was een moeilijke beslissing
maar we hebben je laten gaan
want dit was voor jou geen leven
geen menswaardig bestaan