Overlijdensgedichtje: ‘Met een lach en altijd vrolijk’
Met een lach en altijd vrolijk
liep jij door ons huisje heen
Door jouw onvermoeibare optimisme
bracht jij vreugde bij iedereen
Het is dan ook een hard gelag
nu jij hier niet meer bij ons bent
Jij blijft leven in onze gedachten
zoals wij jou hebben gekend
Meer overlijdensgedichten
Ik heb een steen verlegd in een rivier
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan
— Bram Vermeulen
Sterven aan het oude vertrouwde
Sterven aan het oude vertrouwde
het vraagt soms zoveel moed
het verleden is zo krachtig
mij soms te machtig
de kunst van het loslaten
versta ik nog niet goed
Om wat was
Om wat was -
oorspronkelijk en bezield
golvend als de zee
hartgrondig als een boom
om wat was -
ook al versleet het
lekte het weg
vond het een einde
door tranen heen
blijven spreken van geluk
omdat jij het was -
mens
zo onherroepelijk mooi
mens
zo onvergetelijk in bloei
Hier staan we dan allemaal
Hier staan we dan allemaal samen op jouw
eindstation
wachtend op de trein waarmee je terug zal
keren
maar we beseffen steeds meer en meer
dat dat nooit zal gebeuren
met pijn in ons hart
en duizenden mooie herinneringen
moeten we je laten gaan
maar weet dat je in ons hart
altijd blijft voortbestaan
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht