Overlijdensgedichtje: ‘Ik was vandaag aan 't strand’
Ik was vandaag aan 't strand
en voelde je dichtbij
maar ieder uur en iedere dag
raak je verder weg van mij
Je as is allang uitgestrooid
verwaterd in de zee
en al jouw kleine mini-deeltjes
zijn met de warme golfstroom mee
Laat je 't me even weten
wanneer je ergens bent gestrand?
Daar leven we dan samen verder
in dat nieuwe sprookjesland....
— Tilly Hendriks
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zwaar werden de dagen
en lang duurde de nacht
Hoe moeilijk is het vechten
bij het ontbreken van de kracht
Maar ondanks je verlies
van de strijd om het leven
Heb je ons een heel stuk geluk
en ontzettend veel liefde gegeven
Mijn vader sterft: als ik zijn hand vasthoud
voel ik de botten door zijn huid heen steken
ik zoek naar woorden, maar hij kan niet
spreken
en is bij elke ademtocht benauwd
Dus schud ik kussens en verschik de deken
waar hij met krachteloze hand in klauwt;
ik blijf zijn kind, al word ik eeuwig oud
en blijf als kind eeuwig in gebreke
Wij volgen één voor één hetzelfde pad
en worden met dezelfde maat gemeten;
ik zie mezelf nu bij zijn bed gezeten
Straks is hij weg, en heeft hij nooit geweten
hoe machteloos ik hem heb lief gehad
Soms zijn woorden overbodig
en is zwijgzaamheid gepast
aanwezig zijn is niet nodig
want wat je lief hebt houd je vast
"Je mag geen bloesem plukken"
Maar de wind kan niet lezen...