Overlijdensgedichtje: ‘Er gaat geen dag voorbij’
Er gaat geen dag voorbij
dat ik niet denk aan jou
gescheiden van mijn lief
van degene van wie ik hou
's nachts lig ik alleen
en probeer ik te dromen
van die hele fijne dag
dat we weer bij elkaar komen
Ik tel af
want eens komt de dag
dat ik je weer
in mijn armen sluiten mag
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Aan het begin van de avond
hield hij op met z'n bestaan
met z'n vrouw en kinderen om hem heen
is hij heengegaan
Wat we hadden willen zeggen
is niet meer gezegd
zachtjes heeft hij z'n
vermoeide lichaam neergelegd
Helaas was er geen tijd meer om te praten
op die zondag heeft hij ons verlaten
alles waarvoor hij in z'n leven vocht
we hopen dat hij zal vinden wat hij zocht
Zij, de sterke schakel in ons leven
heeft ons toch zoveel gegeven
Zij ging met goede moed
haar ziekteproces tegemoet
Helaas bleek niet ieder medicijn
goed genoeg voor haar te zijn
Dat jij zo dichtbij ons kon zijn
maakte alles minder zwart
Echt sterven zul je voor ons nooit
omdat je voortleeft in ons hart
Als straks de zon toch weer zal schijnen
en hoog boven aan de hemel staat
dan weet ik dat er met die stralen
een glimlach naar beneden daalt
Nu kun je over ons waken
eens zullen we weer samen zijn
tot dan moeten wij hier verder leven
maar zal je steeds in mijn gedachten zijn
— Dorien Verhagen-van Engeland