Overlijdensgedichtje: ‘Al die lange, lange jaren’
Al die lange, lange jaren
bracht jij bloemen voor mij mee:
rozen, tulpen en narcissen
af en toe een orchidee
Je wist: ik vond dat altijd
zo fleurig in de kamer staan
en regelmatig, elke week haast
kwam jij met nieuwe bloemen aan
Nu koop ik zelf die bloemen
en kijk ik in de kamer rond
besef ik dat 'k niet vaak genoeg
gezegd heb hoe bijzonder ik dat vond
Dank je wel voor al die bloemen
dank je voor die kleurenpracht
Ik hoop dat al die mooie bloemen
de pijn om jou wat meer verzacht
— Tilly Hendriks
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Wat was zij sterk en arbeidzaam
wat heeft zij voor ons klaar gestaan
Haar zorg en liefde zullen we nooit vergeten
van haar verdriet alleen het topje weten
Sterk en moedig droeg zij haar lot
tot 't afscheid van ons, 't welkom bij God
Ik ga op reis, de zaken zijn geregeld
De deur valt zachtjes in het slot
Ik ben niet te bereiken, niet met gsm of internet
Of misschien toch... met je gebed
The party is over now....
We zijn in diepe rouw
Was dit nu echt jouw laatste lied
We zijn verslagen en vol verdriet
Als de vleugels van een vlinder
als een kerstbal dun als glas
zo breekbaar als bevroren blaadjes
gevallen boven op het gras
Zo teer was ook jouw korte leven
er kwam voor jou helaas geen start
en zo breekbaar als die blaadjes
zo gebroken is mijn hart
Zo sterk als alle liefde op de wereld
straal jij als sterretje op ons neer
misschien wil jij, mijn kleine hummel
over ons waken, keer op keer
Jij kon slechts leven in mijn lichaam
putte alles uit mijn kracht
ooit hoop ik er vrede mee te vinden
lieve Jaimy, rust maar zacht