Overlijdensgedichtje: ‘Al die lange, lange jaren’
Al die lange, lange jaren
bracht jij bloemen voor mij mee:
rozen, tulpen en narcissen
af en toe een orchidee
Je wist: ik vond dat altijd
zo fleurig in de kamer staan
en regelmatig, elke week haast
kwam jij met nieuwe bloemen aan
Nu koop ik zelf die bloemen
en kijk ik in de kamer rond
besef ik dat 'k niet vaak genoeg
gezegd heb hoe bijzonder ik dat vond
Dank je wel voor al die bloemen
dank je voor die kleurenpracht
Ik hoop dat al die mooie bloemen
de pijn om jou wat meer verzacht
— Tilly Hendriks
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als een vlinder zo vrij
Als de sterren zo hoog
Als een bloem zo mooi
Ons kind dat ben jij
— Femke Russchenberg
Zomaar uit ons midden
zomaar verloren
zomaar kwijt
de tijd was gekomen
een onmogelijke strijd
zomaar ineens
kon zijn hart het niet aan
zomaar ineens
is hij bij ons vandaan
zoveel vragen
tollend in ons hoofd
zoveel dingen
wat jij had beloofd
helaas was de tijd gekomen
— Elycia
Alleen zit ik
met gesloten ogen
op het strand
Ik voel iets over
mijn rug gaan
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou het de wind geweest zijn
maar voor mij was jij het
die me zacht streelde over mijn rug
Ik sluit mijn ogen
en ik hoor een stem
maar als ik m'n ogen open
zie ik niemand
Voor ieder ander
zou dat het ruisen van de zee geweest zijn
maar voor mij was jij het
die zei:
jij bent niet alleen
want ik
ben altijd bij je
— M'loes
Ik wou dat ik een vogel was
vrij van angst
die mijn vleugels verlamt
Vrij van verdriet
dat mij het zingen ontneemt
Vrij van last
die mij het vliegen verhindert
Vrij om te leven
verlost van het overleven
Ik wil vliegen