Overlijdensgedichtje: โTot het laatst toe wilde je levenโ
Tot het laatst toe wilde je leven
door je sterke wil hiertoe gedreven
Je geest nog op volle kracht
maar over je lichaam had je geen macht
Meer overlijdensgedichten
Zijn stem zwijgt voor altijd
Zijn stem zwijgt voor altijd
zijn ogen voorgoed gesloten
de oneerlijke strijd
heeft hij voor ons besloten
Ik weet, hij is niet meer
maar begrijpen doe ik het niet
waarom kwam hij niet weer
toen hij ons hier achterliet
Het gebeurde te snel
hij ging te vroeg
ik heb je nodig
we hadden nog zoveel voor de boeg
Het was alsof zij afscheid namen
Het was alsof zij afscheid namen
Maar liefde is oneindig groot
Ze bleven en zij blijven samen
Liefde is sterker dan de dood
Gelijk het gras is een kortstondig leven
Gelijk het gras is een kortstondig leven
gelijk een bloem die op het veld verheven
wel sierlijk pronkt, maar krachteloos en teer
wanneer de wind zich over het land laat horen
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat
verloren
men kent en vindt haar standplaats zelfs niet
meer
De weg gaat verder, eindeloos
De weg gaat verder, eindeloos
vanaf de deur waar hij begon
ik moet hem volgen, rusteloos
tot ver achter de horizon
met rappe voeten tot hij aan
een grotere weg raakt in 't verschiet
kruispunt van komen en van gaan
en waarheen dan? Ik weet het niet
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht