Overlijdensgedichtje: ‘Tot het laatst toe wilde je leven’
Tot het laatst toe wilde je leven
door je sterke wil hiertoe gedreven
Je geest nog op volle kracht
maar over je lichaam had je geen macht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De liefde die ons samenhield
De vreugde die we deelden
De hoop die we beademden
De wonden die we heelden
Het kan niet dat dit over is
Als ieder ijdel streven
We hopen dat het verder gaat
En dat we over - leven
— ingezonden door Monique
Nu moet ik verder zonder jou
Je stem zal ik nooit meer horen
Nooit meer je armen om mij heen
Ik voel mij hopeloos alleen
De mooiste herinnering zal zijn
Mijn leven met jou, dat was fijn
Men moet niet wenen om wat niet meer is
maar gelukkig zijn om wat is geweest
Rust nu maar uit
Je bent bevrijd uit je lijden
Maar ach, wat is het zwaar
Van jou te moeten scheiden