Overlijdensgedicht: ‘De weg gaat verder, eindeloos’
De weg gaat verder, eindeloos
vanaf de deur waar hij begon
ik moet hem volgen, rusteloos
tot ver achter de horizon
met rappe voeten tot hij aan
een grotere weg raakt in 't verschiet
kruispunt van komen en van gaan
en waarheen dan? Ik weet het niet
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
Meer overlijden & rouw gedichten
Het verdriet om zijn heengaan
Het verdriet om zijn heengaan
kan nooit zo groot zijn
als de vreugde en liefde
die hij ons geschonken heeft
De strijd is gestreden
De strijd is gestreden
jouw pijn is voorbij
Ik probeerde te helpen
maar stond er zo machteloos bij
Je vechtlust was enorm
je werd alleen zo moe
Onze liefde is voor eeuwig
in mijn hart neem ik je overal mee naartoe
Kon jij mij nog maar horen
Kon jij mij nog maar horen
kon je deze woorden nog maar lezen
de letters gaan in tranen verloren
dit kon ik alleen maar vrezen
Het valt niet meer te beschrijven
jaren al ziek, vol levensmoed
maar jij kon niet blijven
ik had nog zoveel liefde van je tegoed
— ingezonden door Joanne Bouwers
Een mensenkind wordt geboren
Een mensenkind wordt geboren
en kiest zijn eigen weg in het leven
welk lot hem is beschoren
staat in de sterren geschreven
maar zeker is in elk geval
dat ik jou nooit vergeten zal
— ingezonden door Mariska