Overlijdensgedicht: ‘De weg gaat verder, eindeloos’

Achter tranen van verdriet
schuilt de glimlach van herinnering

Hoe is het met jou zou ik wel willen weten
Is het zo dat jij me steeds kan zien
Kun je mij dan af en toe helpen
Ik weet niet waaraan ik dit verdien

Ik wou dat ik nog even zeggen kon
Hoeveel ik van je hou
Zoveel vragen zitten in mijn hoofd
Alleen bestemd voor jou

Ik wou dat jij nog even praten kon
Want dan vroeg ik jou om raad
Hoelang duurt het nog dat deze pijn
Voor altijd over gaat

Kon ik af en toe nog maar een keertje vragen
Hoe ik met mijn leven om moet gaan
Jij wist altijd goed de weg te wijzen
Hoe ik mij er doorheen moest slaan

Ik wou dat ik nog even zeggen kon
Ik wou.........

— Henk Damen, ingezonden door Sylvana

Kinderen zijn het licht in je leven
Wouter is ons als stralende ster gegeven
Edward leeft voort in de maneschijn
Daan mocht helaas niet ons zonnetje zijn
Ondanks onze hoop op een wonder
ging ons zonnetje veel te snel weer onder

Daan, het is voor ons een kleine troost, lieve
vent
te weten dat je nu bij je broertje Edward bent

— Claudia C.M. Rodenburg Folkerts

Maar zo kort van je kunnen genieten
Maar zo kort voor je kunnen zorgen
Maar toch heel veel liefde gekregen