Overlijdensgedichtje: ‘Want wij houden zo van jou’

Het sterven is slechts
het doven van een kaars
als de ochtend is aangebroken

Heimwee, een intens gemis
een verlangen naar een kind
een kind wat er niet meer is

Heimwee, naar die gelukkige weken
verdriet om de leegte die je achterlaat
jouw dood die mijn hart deed breken

Heimwee, mijn handen zoekend naar jou
zoveel vragen maar geen antwoord
mijn kind, waar ben je nou?

Heimwee, naar die "zorgeloze" tijd
toen ik je nog bij me had
wanhopig, want nu ben ik je kwijt

Heimwee, naar jou
in mijn buik, nog maar 4 maanden oud
toen je mijn lichaam verliet
was je al gestorven en ik had het zo koud!

Heimwee, naar al die dromen
je was zwaar gehandicapt
onze droom zal nooit meer uitkomen

Heimwee, naar jou, mijn derde kind
boos ben ik om jouw te korte bestaan
maar dankbaar voor de liefde
die ik bij mijn andere twee kinderen vind

— Caroline

Voor Britt

Als wij naar de hemel kijken
en ik zie een kleine ster
dan denk ik, mijn kind
wat ben je ver
maar voel ik die korte liefde
van je stromen
dan hoop ik dat wij ooit
bij die kleine ster mogen komen

Met........ in ons hart
melden we dankbaar en blij
we hebben er een lief kindje bij

— Ina Sipkes de Smit