Overlijdensgedicht: ‘Gelijk het gras is een kortstondig leven’
Gelijk het gras is een kortstondig leven
gelijk een bloem die op het veld verheven
wel sierlijk pronkt, maar krachteloos en teer
wanneer de wind zich over het land laat horen
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat
verloren
men kent en vindt haar standplaats zelfs niet
meer
Meer overlijden & rouw gedichten
Een ziel vol liefde en goede gaven
Een ziel vol liefde en goede gaven
ligt hier nu stil en zacht begraven
— ingezonden door Katrien
Je kan niet praten
Je kan niet praten
met iemand
die er niet meer is
Je kan niet luisteren
naar iemand
die er niet meer is
Je kan niet lachen
met iemand
die er niet meer is
Maar je kan nog wel houden
van iemand
die er niet meer is
Ons kindje kwam
Ons kindje kwam...
Maar zweeg...
Het is zo stil geboren
Nooit zullen wij het horen
Er was een heel teer afscheid
Onze armen zijn zó leeg
— Ina Sipkes de Smit
Het verdriet
Het verdriet is na ... jaar wel wat gesleten
we zullen onze dochter nooit vergeten
We hadden ons al ingesteld op een leven
zonder
maar toen gebeurde opeens dat grote wonder
Tot onze blijdschap kunnen we nu laten horen
dat ons tweede kindje is geboren