Overlijdensgedicht: ‘Gelijk het gras is een kortstondig leven’
Gelijk het gras is een kortstondig leven
gelijk een bloem die op het veld verheven
wel sierlijk pronkt, maar krachteloos en teer
wanneer de wind zich over het land laat horen
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat
verloren
men kent en vindt haar standplaats zelfs niet
meer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Rozen als afscheid, rozen vol rouw
rozen vol liefde, enkel voor jou
Je laatste rozen
zorgvuldig uitgekozen
Als blijk van dank voor jouw bestaan
waarin wij een eindje mee mochten gaan
Eén jaar geleden dwong je ziekte je ons te
verlaten
Een jaar waarin wij ook door te praten je niet
vergaten
Een jaar van gemis, verdriet en stekende pijn
Eén jaar werd onze zoon, waarbij jij niet meer
aanwezig kon zijn
Een jaar, waarbij verjaardagen, kerst en oud
en nieuw
Maar ook de gewone dingen niet meer zijn als
voordien
Maar de herinneringen en "het houden van"
blijven...
Maar vroeg of laat
verschijnt het land
dat elk verstand
te boven gaat
Waar ik, volmaakt,
opnieuw ontmoet
wie ik voorgoed
was kwijtgeraakt
— Jean Paul Rawie
Jouw stem klinkt niet meer in ons midden
Toch spreek je nog in ons hart