Overlijdensgedichtje: ‘If I die and go to heaven’

Je zei me dat je nog zoveel wilde doen
dat je nog zoveel hield van de kleine dingen in
't leven
Wandelen, fietsen, de wind in je haar
maar er werd je niet meer tijd gegeven

Je laat een leegte
je laat een zee
een zee van leegte om je heen
jij liet die vreemde, wilde zee
zo met je spelen
jij verdween
Maar jij leeft
jij blijft leven
jij begeeft niet aan het leven
want wat jij ons achterlaat
is een leven dat bestaat

Op jouw rustplaats in de regen
houd ik mijn tranen niet meer tegen
De pijn kan ik niet meer aan
de kracht is op, ik laat me gaan
Ik sta te huilen aan jouw graf
de mooie jaren die je gaf
kunnen mij de troost niet geven
nodig, om zonder jou verder te leven
Voor jouw broer en zussen moet ik sterk zijn
in mijn strijd tegen de pijn....

Nog nooit waren einde en begin
Voor ons zo met elkaar verweven
Intens gemis en stralend nieuw
Beide met liefde omgeven