Overlijdensgedicht: ‘Het ligt niet in de lengte’
Het ligt niet
in de lengte
of zwaarte van tijd
of iets
je lief en dierbaar is
Het ligt
in de diepte
van het verlangen
in de liefde
waarmee je lief hebt
In de liefde
ligt
het verdriet
als je verliest
En je huilt
omdat
in je tranen
je liefde ligt
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je was deskundig en gedreven
Je ging voor "blijven leven"
Jouw hoop en wilskracht, moed ten spijt
Bleek dit een ongelijke strijd
Je moest de zaak uit handen geven
Kindje klein
wat ben je fijn
en zo gaaf
in 't gelaat
Met je mooie handjes
en je nagelrandjes
neusje en oortjes klaar
en een beetje zwart haar
Het mondje een beetje open
maar de oogjes voor altijd gesloten
Waarom, o Heer
nam Gij dit leven weer?
— Niesje
Voor Arjen
Je had reeds een plek in ons hart veroverd
de gedachte aan jou had ons al maanden
betoverd
Ons geluk zou weldra compleet zijn
met een mensje erbij, weer zo klein
We zouden met z'n vieren een heerlijk leventje
leiden
is wat we vaak tegen elkaar zeiden
Waarom duurde het zo even?
Waarom mochten we je niet langer onze liefde
geven?
We blijven achter met mooie herinneringen en
vragen
de tijd gaat door, we zullen dit moeten dragen
In onze harten zul je altijd blijven voortleven
al mochten we je bestaan nooit beleven
— Ineke Brouwer
De regenboog verbindt hemel en aarde...