Overlijdensgedichtje: ‘De zon zal voor je stralen’

Sterven aan het oude vertrouwde
het vraagt soms zoveel moed
het verleden is zo krachtig
mij soms te machtig
de kunst van het loslaten
versta ik nog niet goed

Als het met de zomer is gedaan
en de herfst breekt voor mij aan
Heer, laat mij dan in vrede gaan
zonder leed en zonder pijn
dan zal het voor mij weer lente zijn

Er gaat geen dag voorbij
dat ik niet denk aan jou
gescheiden van mijn lief
van degene van wie ik hou

's nachts lig ik alleen
en probeer ik te dromen
van die hele fijne dag
dat we weer bij elkaar komen

Ik tel af
want eens komt de dag
dat ik je weer
in mijn armen sluiten mag

Al maanden kunnen we je hartje horen
Al weken voelen we je trapjes
Al dagen praten we over jou
En vandaag..... ben je geboren

Het verleden is onuitwisbaar
De toekomst is nog onzeker
Jij bent ons tweede kindje
En wij staan voor je klaar

Met in onze gedachten, je broertje Jeroen

— Judith Peereboom-de Wit