Overlijdensgedicht: ‘Herinnering’
Herinnering
Als dit het einde is
en verder niets
dan is er leegte
gemis, verdriet en
tranen om wat eens was
en niet meer is
Maar er is meer
dan lijf en leden
veel meer
want wat een mens bezielt
dat is, dat was
zijn geest, zijn kracht
zijn denkvermogen
alle gaven van zijn hart:
zijn goedheid grenzeloos
de sterkte van zijn woord
zijn hartelijk gebaar
Dat alles leeft
leeft voort in die hem kenden
die van hem hielden
en blijven houden
omdat zijn geest
nooit, nooit vergaat
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Weinig nemen en veel geven
Altijd hartelijk en warm
Als de mensheid zoals jij was
Was de wereld niet arm
Gelukkig zijn
is niet
krijgen wat we verlangen
maar
tevreden zijn
met wat we hebben
Kwaliteit
van het leven
heb je niet voor het kiezen
Geniet
van hetgeen
je is gegeven
er valt zoveel te verliezen
Wanneer ik morgen doodga
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan de wind
die in de bomen klimt
of uit de takken valt
hoeveel ik van je hield
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen
Vertel het aan een dier
misschien alleen door het aan te kijken
Vertel het aan de
huizen van steen
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had
Maar zeg het aan geen mens
ze zouden je niet geloven
ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou...
— Hans Andreus
Ik kan je maar niet vergeten
Waarom doet het nog zoveel pijn
Waarom ben je van de wereld weggenomen
om ergens anders te zijn
Ik had je graag nog hier gehad
dat lijkt me nu zo fijn
Ik kan maar niet geloven
dat het zo heeft moeten zijn