Overlijdensgedicht: ‘Herinnering’
Herinnering
Als dit het einde is
en verder niets
dan is er leegte
gemis, verdriet en
tranen om wat eens was
en niet meer is
Maar er is meer
dan lijf en leden
veel meer
want wat een mens bezielt
dat is, dat was
zijn geest, zijn kracht
zijn denkvermogen
alle gaven van zijn hart:
zijn goedheid grenzeloos
de sterkte van zijn woord
zijn hartelijk gebaar
Dat alles leeft
leeft voort in die hem kenden
die van hem hielden
en blijven houden
omdat zijn geest
nooit, nooit vergaat
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Misschien zijn het je verloren woorden
Misschien wel je verloren stem
Ik zal het nooit te weten komen
Ik mis je mijn lieve opa
We hielden innig van je
echtheid en waarheid
mens zonder franje
Ondanks alles
op zo'n verlies nooit voorbereid
Een pas ontloken bloem die al geurt naar
persoonlijkheid
en plotseling wordt deze bloem ruw weggeplukt
Een lege plek... tranen van verdriet
wat hadden we jou graag zien open bloeien
Nu volg jij je weg, aan ons zicht onttrokken
een weg naar het licht!
Een klein sterretje aan de hemel
kijkt vertederend neer op haar broertje....
— ingezonden door Annemarie van Velzen